forum.nie.com.pl

A jaka będzie wartość tego hm...opóźnienia?
Skoro po ustaniu siły napędowej na pokładzie statku kosmicznego panuje... stan nieważkości? Przecież na obiekt w przestrzeni oddziaływają wszystkie ciała Nawet te z sąsiednich układów planetarnych ,jednak siła ta jest znikomo mała.
I tak po wyjściu z układu Ziemia-Księżyc układ słoneczny będzie oddziaływał na pojazd w sposób mniej więcej zrównoważony powodując że pojazd będzie poruszał się ruchem zbliżonym do jednostajnego prostoliniowego jedyna siła hamująca to oddziaływanie wiatru słonecznego i pyłu kosmicznego.
Przy tak dużych prędkościach (20x większa niż prędkość wyjścia ze strefy słońca) grawitacja słońca będzie zakrzywiała tor ruchu pojazdu w stopniu zbliżonym do tego w jakim oddziałuje grawitacja ziemska na pocisk artyleryjski. (największy spadek energii kinetycznej powstaje za przyczyną tarcia w atmosferze).

Barycki,
lekceważycie ruskich i postęp naukowy.

USrajcy nie zrobią w Moskwie majdanu bo zostaną wcześniej wyłapani i wybici.
A ruskie polecą w kosmos nie oglądając się na Wasze obawy.

Istnieją wprawdzie umowy o demilitaryzacji kosmosu ale dotyczą one praktycznie orbit Ziemi, Księżyca
i samego Księżyca. Coś jak porozumienie ws. Antarktydy.

Więc jeśli doniesienia o nowym silniku są prawdziwe to można wysłać na Marsa uzbrojoną flotę i niech
se tam bazuje. W zgodzie z umowami.
A na wezwanie statki z bronią orbitalną, nie jądrową ale np. kinetyczną coby nie robić skażenia, dotrą
z Marsa na Ziemię w np. 72? godziny i... pierdut.

Zauważyliście że jak się tajemnice sztuki filmowej bardziej w świecie rozpowszechniły to Amerykanie w kosmos nie latają ?

_________________

Latają, latają.
Ale na ruskich rakietach.

Nie warto spierać się o szczegóły, bo nie jesteśmy fachowcami od tego i to nie my będziemy robili obliczenia....my sobie tylko gaworzymy. Moim zdaniem ciekawie sobie gaworzymy.Fakt, przy dużej nadwyżce prędkości grawitacja Słońca spowoduje tylko zakrzywienie trajektorii, ale nie jest to drobnostka, to wręcz PODSTAWOWY czynnik w układzie z grawitacją gwiazdy centralnej. Pojazd leci niby bezwładnie, jego lokatorzy znajdują się w stanie nieważkości....ale jedynie dlatego, że mają tę samą prędkość, co pojazd, w tym samym kierunku.....a grawitacja Słońca nie wybiera i hamuje w tym samym stopniu pojazd, co i ciała astronautów. Jednak wyhamowuje wszystko, co porusza się wbrew niej. Na Ziemi też można osiągnąć pozorny stan nieważkości....robi się to w samolotach lecących po krzywej balistycznej z czasowo wyłączonym napędem. To jest bardzo podobna sytuacja. jeśli samolot będzie miał dużą prędkość, większa od II kosmicznej(w teorii) to wyleci poza oddziaływanie grawitacyjne Ziemi. Ale jeśli będzie miał ponizej I kosmicznej, czyli tak jak mają samoloty, to w końcu zacznie opadać. Na ziemi skończyło by się to rozbiciem o glebę(jeśli nie włączy silnika), w kosmosie wejściem na orbitę ELIPTYCZNĄ wokół Słońca....orbitę o nieco wyższej energii od kołowej, z której pojazd zaczynał lot(z Ziemi). Wszystko zależy od warunków początkowych i przyjętych parametrów, dlatego chyba nie mamy o co się spierać, bo w zasadzie mówimy to samo...tylko każdy przyjmuje inne możliwe wartości parametrów. tak, ze w zasadzie to nie ma żadnego nieporozumienia.

Tak po prawdzie, to przy dużej masie....prędkość sama się narzuca z warunków orbitalnych wokół Słońca...nawet nie bardzo widzę sens używania broni jądrowej. Po co zrzucać coś, co po pierwsze powoduje skażenie.....a po drugie ma mniejszą energię eksplozji, licząc w ekwiwalencie TNT od odpowiedniej masy pocisku kinetycznego. Zawsze można dobrać odpowiednią skałkę i skierować ją na cel, z właściwą dla tej skałki, naturalną prędkością....co tam jakieś drobne ziemskie bombki o jakichś tam śmiesznych dziesiątkach megaton TNT...jak petarda, albo silniejszy wystrzał z korkowca, przy tym, co może spaść z nieba Tylko odpowiedniej masy okruch....i naturalna prędkość...Mach 25-40. Można się pobawić tradycyjnie przeliczając energię kinetyczną takiego pocisku na energię cieplną, powstałą po wyhamowaniu(uderzeniu), ale można pobawić się z fizyką inaczej, co bardzo lubię, takie mniej konwencjonalne podejścia...każda cząsteczka, w normalnej temperaturze ma swoją charakterystyczną prędkość liniową, nawet jeśli jest to prędkość w zakresie drgań. Podwyższona temperatura odpowiada większej prędkości liniowej, lub drgań....i vice versa. W bolidzie lecącym z prędkością Mach 40 wszystkie cząsteczki poruszają się z tą prędkością....a prędkość ta odpowiada temperaturze...O kurwa....to jak bomba jądrowa. Temperatura odpowiadająca niższa, "tylko"dziesiątki tysięcy stopni, ale za to obejmująca wszystkie cząsteczki, cały bolid, a nie tylko parę kilogramów uranu 235....jak bomba jądrowa w sekundę po głównej reakcji. A okruchów ci u nas w układzie dostatek. Skolko ugodno i w zróżnicowanym asortymencie. 100 ton pan sobie życzy? Aaaa....pan życzy by dostarczyć prezent dla miasteczka, które wydało na świat teściową! To polecamy okruchy 100000-tonowe....nie, to nic takiego, mamy tego wiele, to właściwie mało widoczny pył. Pozostał nam z ostatniego zamiatania....oddamy tanio w promocji. Proszę bardzo, proszę sobie wybrać!

Te naturalne prędkości są niższe od 42 km/s. Trza by spory ten kamulec....
A to i zapas energii cza wynieść (aby z obłoku Orta coś przytarabanić)niebagatelny - skoro czas podróżny ma być góra dwa miechy.... atomów do stosu mogłoby zbraknąć... i droga powrotna na wiosłach...

A po kiego lecieć do Obłoku Oorta? Pas planetoid jest o rzut beretem od Marsa.
W skali.

Do dupy polecicie chyba że w filmie.

_________________

Wiesz...nie chodzi, by temperatura eksplozji po uderzeniu odpowiadała milionom stopni, jak w bombie atomowej. bo w bombie atomowej do nastu milionów stopni rozgrzewa się...i to tylko na ułamek sekundy... zaledwie kilka kilogramów materiału rozszczepialnego. Sekundę później, to już efekty tego rozgrzania....wszystko, co po tym, to już rzecz wtórna, efekt przekazania energii rozgrzanych do wielu milionów stopni kilku kilogramów materiału(już bez znaczenia jakiego) do otoczenia...cala, rozgrzana do wielu tysięcy stopni kula ognia, to tylko efekt wtórny pierwszej, bardzo szybkiej reakcji...jak i późniejsze efekty, fala uderzeniowa ect. caly pic polega na gwałtownym uwolnieniu energii i zamianie jej w ciepło. Przy uderzeniu bolidu nie osiągniemy takiej temperatury, bolidy nie mają wystarczająco dużej prędkości, która odpowiadałaby tej temperaturze. Ale jest plus....w spadającym bolidzie WSZYSTKIE cząsteczki już z góry mają energię odpowiadającą temperaturze nawet dziesiątek tysięcy stopni. Jeśli bolid ma 1000ton, to będzie to odpowiadało tysiącowi ton rozpalonej do dziesiątek tysięcy stopni materii....oczywiście przy czysto teoretycznym założeniu, ze cała energia kinetyczna po uderzeniu natychmiast zamieni się na cieplną, co oczywiście jest nieco naciągane. Jednak i tak energia takiego uderzenia jest ogromna i w zależności tylko od masy bolidu, może dowolnie przekraczać energię największych eksplozji nuklearnych. Rożnica pomiędzy eksplozją jądrową, a eksplozją bolidu lecącego z v=40 machów, to poza brakiem skażenia: Brak impulsu elektromagnetycznego i z powodu braku cząstek rozpędzonych do odpowiedniej prędkości, odpowiadającej dziesiątkom milionów stopni, brak pierwotnego błysku.....taki krótki flesh...krótki na mgnienie oka oślepiający błysk barwy CIEMNOWRZOSOWEJ(kamery tego nie łapią, pokazują jako biel) czyli barwy światła odpowiadającej temperaturze milionów stopni....taka barwa wynika ze średniej fal światła o różnych częstotliwościach...Poza tym słyszalny syk powietrza ze wszystkich stron i intensywny, aż drażniący gardło zapach ozonu. Tego nie zobaczysz przy upadku bolidu, właśnie z braku cząstek o odpowiednich prędkościach, czyli temperaturze. Natomiast cała reszta niczym się nie będzie różniła od eksplozji nuklearnej dowolnej wielkości w zależności od masy bolidu. Dlatego napisałem....to jak bomba nuklearna, tylko sekundę po głównej reakcji. Bez tego jądrowego początku. Inne wszak mamy źródło energii....nie punktowe, rozgrzane do milionów stopni, jak w bombie... lecz cała masa bolidu od razu rozgrzana do wielu, nawet dziesiątek tysięcy stopni, po jej gwałtownym wyhamowaniu w wyniku uderzenia. Efekt ten sam, tylko bez paru szczegółów początkowych. Na Ziemi nie znajdujemy ogromnych meteorytów. Te, które znajdujemy są na tyle małe, ze przed upadkiem zdążyły wyhamować w atmosferze. Albo tuż przed upadkiem duży meteoryt rozpadł się na małe fragmenty, które również wyhamowały zanim upadły. Natomiast tam, gdzie upadł duży obiekt w całości....tam z reguły nie znajdujemy absolutnie niczego. Dziura w ziemi, jak w Arizonie....i ani śladu odłamków, Nawet w głębi ziemi nic nie znaleziono. Znaleziono natomiast wokół ogromne ilości, dość grubą warstwę osadów tlenków żelaza i niklu....drobnokrystalicznego pyłu, który mógł powstać tylko z ODPAROWANIA meteorytu praktycznie w całości. Nawet się nie stopił, bo byłyby ślady....cały zamienił się w parę. Nawet wiele bomb po 50 megaton każda, nie dokonałoby tego dzieła, by zamienić w ułamku sekundy ogromny blok żelazoniklu w rozgrzaną do tysięcy stopni parę.