st1111 pisze:
Mój syn skończył jakie studia potem 8 kursy spawaczy teraz zapierdala po 12 godzin i nie narzeka. Głupek bo ja jestem na utrzymaniu żony i też nie narzekam.
Praca musi dawać satysfakcję a nie ogłupiać człowieka. Pierwszą pracę zawodową podjąłem jako frezer 1 września 1965 roku w firmie "Hydroster" w Gdańsku.Dostałem frezarkę na skraju hali tuż kolo drzwi wejściowych. Na sali było jeszcze kilkadziesiąt maszyn. Ponura hala.Okna niemyte chyba od czasu budowy obiektu w XIX wieku.Napierdalałem na trzy zmiany w kółko to samo. W końcu zacząłem zasypiać około 9.00. Budziłem się na przerwę śniadaniową i zasypiałem do 14.oo. Parametry tego co wytworzyłem zgadzały się do mikrona. Było to ogłupiające. Wiedziałem ,że mając 17 lat tu mogę doczekać jedynie renty.
Bez wypowiadania pracy pojechałem do Urzędu Pośrednictwa Pracy. Dostałem angaż do nowo wybudowanej Gdańskiej Wytwórni Części Samochodowych "Delta- Bimet" na działe remontowym.Pracowałem na frezarce i tokarko - wytaczarce. Poza mną była tokarka z tokarzem i kilka stanowisk ślusarzy. Ciągle coś innego Też nie narzekałem. Kiedy opowiadam o tym porzuceniu pracy i dostaniu lepszej młodzi patrzą na mnie jak na fantastę. Ale niestety to było możliwe jedynie w PRL,
Dziś pewnie byłyby za mną miedzy pracodawcami listy gończe
