Władysław Gomułka rządził bardzo długo w Polsce i był niewątpliwie najuczciwszym polskim powojennym politykiem i to do dnia dzisiejszego. Przedwojenny komunista z wykształceniem 7 klas szkoły podstawionej, ożeniony później z żydówką (jako swoistą legitymacją partyjną), doszedł do władzy w 1956 roku, a wcześniej możliwe, że otarł się o śmierć ze strony żydowskich towarzyszy, którzy chcieli go oskarżyć i rozstrzelać. Brutalna likwidacja Berii i łapanki marszałka Żukowa wymierzone w żydów w Moskwie wywołały przerażenie wśród tych nadwiślańskich ludożerców, którzy szybko zaczęli się liberalizować albo uciekać do Izraela. Gomułka uratował nie tylko głowę, ale i stał się nadzieją Polaków na poprawę bytu i ratunek Polski. To on uratował Polskę przed kolektywizacją wsi i obecna sytuacja w rolnictwie – nawet wobec szkodliwości Brukseli – jest skutkiem politycznym tamtych decyzji Gomułki. Choć nadzieje na poprawę bytu politycznego Polaków okazały się płonne już po dwóch latach panowania Gomułki, to i tak PRL Gomułki – „tow. Wiesława” był przykładem dobrobytu, stabilności i praworządności.
Gomułka był człowiek twardym i jego osobista skromność była ością w gardle żydów, którym on wszystko ukrócił, choć było błędem to, że nie potrafił wyrzucić ich z Polski. Sam mieszkał w prostych dwóch pokojach z kuchnią i jadał salceson, a nie szynkę. Przy takim towarzyszu, patrzącym wszystkim na ręce, trudno było żyć.
O ile obowiązywała tzw. „wiodąca rola partii” i niepartyjni byli jaskrawo dyskryminowani, to jednak pospolita niesprawiedliwość społeczna w Polsce za jego czasów nie miała miejsca. Każdy bezpartyjny, a nawet zwykły wikary mógł pójść na skargę, nie do sądu, ale jakiegoś tam sekretarza czy komitetu i poskarżyć się na oczywiste krzywdy. Biada była sędziemu, prokuratorowi czy towarzyszowi partyjnemu, któremu ktoś wytknął palcem przestępstwo nieuczciwości społecznej lub osobistej.
Za Gomułki nikt nie spał na śmietniku, w szkołach był porządek, po ulicach ludzie chodzili bez strachu. Wszyscy mieli małe pensje, ale dzieci miały śniadania w szkołach z gorącym mlekiem i bułkami z kiełbasą. Komunikacja była b. tania, a na urlopy wyjeżdżali praktycznie wszyscy. Była to Polska siermiężna, szarobura z obrazami towarzysza pierwszego sekretarza na każdym kroku – ale nawet taka nie była tak wulgarna i męcząca ja ta obecna, narzucająca nam coś znacznie gorszego niż tamto spojrzenie towarzysza Wiesława.
Gomułka musiał być obalony, bo stał na przeszkodzie żydowskiej hydry, która po śmiertelnym przerażeniu z lat pięćdziesiątych zaczęła się buntować na nowo.
http://alexjones.pl/aj/aj-polska/aj-pub ... ech-walesa