Cytuj:
Z sieci. Pogląd, że można ułaskawić osobą nieprawomocnie skazaną jest nie do obrony w świetle prawa i zdrowego rozsądku. Po pierwsze: istotą ułaskawienia wydaje się być uwolnienie od kary (ewentualnie statusu skazanego-vide zatarcie skazania), które już są prawomocne a więc wykonalne. Po drugie: do prawomocnego skazania oskarżony ma status niewinnego - a zatem jak można ułaskawić kogoś kto jest w świetle prawa niewinny i nie został jak dotąd skazany. Po trzecie - w Kodeksie postępowania karnego jest wprost zapisane, że ułaskawienie dotyczy wyłączenie skazanych prawomocnie. Nie wytrzymuje krytyki argument, że w art. 139 Konstytucji nie ma ograniczenia do skazania prawomocnego. Jest tam przecież wyraźnie mowa o ,,skazanych" a nie ,,oskarżonych" a tą różnicę zna już przecież każdy student prawa II roku. Poza tym - w Konstytucji mamy regulacją z oczywistych względów ogólną-zawierajacą zasadę zaś w Kodeksie postępowania karnego - mającym rangę ustawy, a zatem wykonującym Konstytucje jest ta instytucja doprecyzowana w sposób jak wyżej. Poza tym twierdzenie przez niektórych członków doktryny, że są w związku z powyższym niejako dwie instytucje ułaskawienia (w zakresie trybu ich stosowania): 1 będąca niczym nieograniczoną prerogatywą Prezydenta wynikającą z Konstytucji i 2 obarczona ograniczeniami K.p.k. nie ma żadnego prawnego, systemowego i logicznego uzasadnienia. I co ciekawe-jeżeli Kamiński nie cofnął apelacji a sąd nie umorzył postępowania, ten akt łaski jest bezskuteczny i Sąd Apelacyjny powinien apelacje rozpoznać i może nawet utrzymać w mocy skazanie Kamińskiego.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
