hehehe. Chwała Rosji!!!!
Zachodnie kraje będą musiały przyzwyczaić się do czołowej roli Rosji na kontynencie europejskim. Konfrontacja militarna NATO i Rosji nie ma perspektyw, ostrzegł na początku października redaktor międzynarodowego oddziału brytyjskiego magazynu „The Economist” Edward Lucas, znany ze swoich ostro antyrosyjskich poglądów.
Mówiąc, dlaczego Rosja była zbyt silna dla Zachodu w sferze ekonomicznej i w sferze zasobów energetycznych, on prawie nic nie powiedział o aspekcie militarnym. Nadaremnie.
Sytuacja wokół Ukrainy, ekspansja NATO w kierunku rosyjskich granic i plany budowy amerykańskiego systemu obrony przeciwrakietowej w Europie zmuszają Rosję do reakcji na nowy rodzaj zagrożeń militarnych.
W Rosji z powodzeniem przeprowadzono próby ładunku próżniowego, pod względem skuteczności współmiernego do bomby atomowej. Jednocześnie on nie zanieczyszcza środowiska odpadami jądrowymi i nie narusza żadnego traktatu międzynarodowego. Do tej pory tytuł najpotężniejszej broni niejądrowej należał do amerykańskiej bomby paliwowo-powietrznej wielkiego kalibru Massive Ordnance Air Blast, którą dziennikarze nazwali „matką wszystkich bomb”. W odpowiedzi w Rosji swój ładunek nazwano „ojcem wszystkich bomb”. Stworzony przy użyciu nanotechnologii, jest 4 razy potężniejszy od amerykańskiej. Jego masa jest mniejsza, ale pod względem powierzchni rażenia przewyższa „matkę” 20-krotnie.
Jednocześnie z testami tej superbroni Rosja twardo ogłosiła zamiar, aby po raz kolejny stać się morską potęgą. Przyjęto program lotniskowców, który przewiduje utrzymanie w gotowości bojowej lotniskowca „Admirał Kuzniecow”, a także budowę nowych lotniskowców do tworzenia grup na Północy i Dalekim Wschodzie.
W Rosji rozpoczęła się budowa nowych baz dla okrętów nawodnych i podwodnych, w tym dla atomowych okrętów podwodnych projektu 955 klasy „Borei”. „Okazuje się, że rosyjski niedźwiedź umie pływać”, - brzmi nagłówek niedawnego numeru amerykańskiego magazynu „The National Interest”. Autor artykułu z niepokojem informuje czytelników, że najnowsze rosyjskie okręty podwodne klasy „Borei”, które znajdują się na Morzu Barentsa albo na Morzu Ochockim, są w stanie uderzyć w dowolny punkt kontynentalnej części Stanów Zjednoczonych. Oprócz okrętów podwodnych klasy „Borei”, z których pierwsze już zapewniły w 2014 roku jądrowy parytet z USA, rosyjskie stocznie przygotowują do zwodowania prawie niewidzialne i niesłyszalne okręty podwodne „Atlant”.
Podwodny pocisk „Szkwał-E” dzięki powłoce gazowej i specjalnemu pokryciu osiąga prędkość 100 metrów na sekundę, trzy razy wyższą niż jakikolwiek pocisk czy torpeda. Można nimi wyposażać zarówno okręty podwodne i ciężkie okręty nawodne, jak i kutry torpedowe a nawet modernizowane łodzie rybackie. W Rosji opracowano unikalną denną rakietę balistyczną „Skiff”, która może znajdować się na dnie morza w oczekiwaniu na wroga. Do jej uruchomienia nie potrzebna jest łódź podwodna. Stworzono pociski manewrujące „Moskit”, które latają nad powierzchnią morza i są niedostępne dla obrony przeciwrakietowej wroga. Mamy radar, który jest w stanie wychwycić amerykańskie samoloty stworzone w technologii „Stealth”.
Wracając do Arktyki, Rosja wznawia budowę lodołamaczy. W Stoczni Bałtyckiej trwa budowa trzech unikalnych lodołamaczy atomowych. Ich wyporność wynosi ponad 33 tysiące ton, i mają one możliwość przejścia przez lód o grubości prawie 3 metrów. Pierwszy z nich będzie gotowy do 2017 roku. Nowe „arktyczne” jednostki bojowe rosyjskiej floty powinny łączyć funkcje wojskowe i cywilne, w szczególności takich jak dostarczanie ładunków, wykonywanie zadań naukowo-badawczych, poszukiwanie złóż oraz monitoring środowiska naturalnego.
Rosja wzmacnia swoją pozycję także na niebie. Na wyposażenie przyjęto system przeciwlotniczy S-400, który może razić do 12 celów jednocześnie, w tym także cele latające z prędkością ponaddźwiękową. Pod względem właściwości taktyczno-technicznych S-400 przewyższają zagraniczne odpowiedniki, zwłaszcza amerykańskie i francuskie.
Pod koniec czerwca 2014 roku z powodzeniem przetestowano pocisk antyrakietowy, który będzie częścią systemu przeciwlotniczego S-500. Rosyjska armia otrzyma go w 2017 roku. Pod względem możliwości bojowych S-500 znacznie przewyższa będące na uzbrojeniu systemy S-400 „Triumf”, a tym bardziej ich amerykańskie odpowiedniki - THAAD. S-500 może niszczyć operatywno-taktyczne rakiety, rakiety średniego zasięgu, a także razić cele w bliskim kosmosie. Jest on skuteczną odpowiedzią na zbliżenie amerykańskiego systemu obrony przeciwrakietowej do granic Rosji.
Przeprowadzono próby, które położyły kres bezbronności stacji radiolokacyjnych przed pociskami przeciwradarowymi - ARM. Do niedawna ARM wystrzelone z samolotu naprowadzały się na źródło promieniowania naziemnych stacji prawie stuprocentowo rażąc cel. Teraz pojawiła się skuteczna ochrona. Jeśli produkcją ARM zajmuje się wiele krajów - Stany Zjednoczone, Anglia, Francja, Niemcy, Włochy, to ochroną przed nimi - tylko Rosja.
Rosja wznowiła stałą gotowość bojową lotnictwa strategicznego i powietrzne patrole nad Oceanem Arktycznym, Pacyfikiem i Atlantykiem, które jednostronnie zostały przerwane na początku lat dziewięćdziesiątych. W Biurze Konstrukcyjnym im. Suchoja stworzono rosyjski „Stealth” nowej generacji w wykręconymi naprzód „orlimi” skrzydłami, które są niewidoczne dla radarów, mają dużą szybkość i manewrowość bojową.
W Rosji jest dość wiele osób, które są niezadowolone z poważnych wydatków na obronę. Ich argumenty są następujące: lepiej byłoby zainwestować te pieniądze w gospodarkę, w sferę społeczną albo w wiele innych dziedzin.
To prawda, ale tylko na pierwszy rzut oka. Nikt nie zaprzeczy słynnemu powiedzeniu, że kraj, który nie chce karmić swojej armii, będzie karmić cudzą. Rosja zamierza karmić swoje siły zbrojne.
Według materiału RIA Novosti:
http://ria.ru/cj_analytics/20141010/1027726203.htmlCzytaj dalej:
http://polish.ruvr.ru/2014_10_16/Rosja- ... ojne-4181/