Cytuj:
Są tacy, którzy tej normalności nie zaznali i przemoc była chlebem powszednim.
Nie wiedzieli nawet, że mogłoby być inaczej.
I, według mnie, to są obecni sprawcy znęcania się nad słabszymi.
Uważam, że nie znają innych relacji, niż oparte na przemocy.
Ale to jest margines.
Z moich doświadczeń wynikało, że tylko nieliczni przychodzili do szkoły non stop poobijani (a w takich przypadkach bardzo szybko sprawa docierała do ,,organów" od pomocy rodzinie). Nawet w latach 60 nie tolerowano katowania dzieci.
IU chcąc rzecz cala ując w liczbach - nie było takich dzieciaków więcej jak 1 sztuka średnio w klasie. Reszta - podobne ,,przygody z pasem" jak moje.
Skąd zatem brało się tak wiele przypadków późniejszych ,,damskich bokserów'' czy ,,cholernych megier''?
Odnoszę wrażenie, ze nie uwzględnia się późniejszych zmian w psychice pod wpływem tzw. doświadczeń życiowych. Często - zwyczajnego zmęczenia sobą, braku umiejętności rozładowywania napięć i... jakichś zadawnionych uraz które dla wielu kobiet stawały się powodem niekończących się wypominków, żalów za ,,rozlane mleko sprzed dekady'', a samiec... no cóż, niejeden po prostu wychodził po papierosy - i nie wracał, a inny - dał w pysk - bo nie wyrobił od ciągłego dziamgotania. Ci najbardziej odporni i wyszczekani - nie ustępowali swojej połowicy na tym polu - i cała okolica miała uciechę, jednak tam do rękoczynów nie dochodziło, za to obie strony utarczki z lubością i wprawą posługiwały się ,,słowem wiązanym''.
Innym czynnikiem - nie wiem czy nie najważniejszym - jest nadużywanie alkoholu przez jedną ze stron konfliktu.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
