Jerzy Cieślański pisze:
Ja głosowałem na Magdalenę Ogórek.
Na sytuację jaką zastał Miller przed wyborami była to dobra kandydatura. Tzw. poważni kandydaci, nie chcieli startować w ramach SLD, bo przy tak niskich wynikach w sondarzach do sejmu, bali się zbłaźnić. Poza tym owi kandydaci mieli na pieńku z Lechem i wiele zrobili będąc w szeregach SLD aby je rozbić i udupić. Jedni dzielili ją na pół kiedy Kwaśniewskiemu kończyła się druga kadencja prezydencka, inni uciekali w połowie kampanii wyborczej. Wszyscy głosili, że zbawią polską lewicę.
Na wygranie wyborów potrzeba ogromnych funduszy. Platforma wygrała pierwsze wybory dopiero po dwóch czy trzech kosztownych kampaniach od stworzenia partii. Taką kasę mają kapitaliści, którzy nie przeznaczą jej na promocję lewicowej ideologi sprawiedliwości i równości społecznej bo to wbrew ich interesom. Śmieszne jest ujadanie wszystkich dziennikarzy (nawet tych mieniących się lewicowymi a będących de facto na utrzymaniu mediów zależnych od wielkiego biznesu), nawołujących Leszka Millera do abdykacji przed zakończeniem kampanii wyborczej do Sejmu na jesieni.
Prawdziwym motorem zmian w latach 1970-1980 byli ludzie socjalistycznej władzy, którzy widzieli szansę stworzenia dobrobytu dla siebie w kapitaliźmie zamiast polepszania życia narodowi w "jakimś tam" ulepszonym ustroju socjaldemokratycznym. Przeprowadzenie bezkrwawych zmian 1980-1991 zawdzięczamy ekipie wojskowej generała Wojciecha Jaruzelskiego, w tym również odesłanie PZPR w niebyt na rzecz promocji młodych reformatorów wywodzących się z tej partii.
W początkowym okresie Lewica miała fundusze po PZPR i od nowych kapitalistów, którym trudno było by ot tak nagle wymazać swoje korzenie socjalistyczne. Oczywiście znajdą się i tacy maniacy, którzy stwierdzą, że wszystkie partie i przedsięwzięcia kapitałowepo 1990r. znajdowały się pod kontrolą służb, głównie wojskowych.
W rzeczywistości jednak wytworzyła się nowa klasa rządząca czyli bogaci. A właściwie ich bogate dzieci i wnuki.
W roku 2015 nikt już nie wypomni kapitaliście, że swoją pozycję zawdzięcza układom rodzinnym i korporacyjnym jeszcze z czasów ich dziadków zajmujących kluczowe stanowiska gdy rządziła PZPR. Oni po prostu wyśmiewają się z nich, że wierzyli w równość i sprawiedliwość społeczną. I tacy bogaci ludzie wspierają prawicowe partie polityczne, które zapewniąją im legitymizację wiodącej roli.
Ponieważ polscy władcy, rządzący na przełomie 1980-1995, klasycznie sprzedali się USA odwracając gołe tyłki do rynku rosyjskiego, to dążą również do odtworzenia takiego układu politycznego na wzór mafijno-biznesowego pierwowzoru wspieranego przez wielki kapitał za oceanem. A w układzie dwupartyjnym jest miejsce tylko na "przedstawicieli" elektoratów konserwatywnych i wycofanych oraz tych drugich tj. reprezentujących liberalne podejście do świata i społeczeństwa. Łatwiej korumpować i wpływać na dwie partie niż na 10. Dla silnej Lewicy miejsca tam nie ma.
Sprawiedliwość społeczną i zasady równości i sprawiedliwośći społecznej szybciej nam przyniosą standardy EU niźli powstanie nowej partii lewicowej, która objęła by rządy. Jedynie w przypadku ostrego i długotrwałego kryzysu kapitał skłonny będzie poprzeć lewicową opcję rządzącą, o ile będzie miała odpowiednio wysokie poparcie społeczne, by spacyfikować biedny i wkurwiony elektorat oraz przeprowadzić konieczne reformy kosztem utraty własnej wiarygodności. Ale to tylko teoria, bo nikt z Lewicy nie życzy ludziom kryzysu.
Jest jeszcze jedna sprawa. Religia, ideologia korporacyjna typu hamyrykańskiego, i wychowanie przez przemysł reklam powoduje zidijocenie społeczeństwa i zanik instynktu jednoczenia się w celu wspólnotowej poprawy bytu. Dla tego biedni i ogłupieni ludzie, chętniej (z natury) a wbrew własnemu interesowi będą popierać radykalne partie autorytarne. I takie partie najczęściej w obliczu kryzysu wspierają finansowo kapitaliści, bo uzyskują więcej dla siebie niż gdyby wspierali ruchy lewicowe, równościowe i demokratyczne.
Ujadanie na Millera to tylko następna próba przejęcia struktur SLD przez nowobogackich aby stworzyć kontrolowaną partię na ewentualność długiego kryzysu gospodarczego.
PZDR, Jerzuś Jerzegosyn Cieślański
Lewica poszla sie definitywnie jebac i bardzo prawdopodobne nigdy juz nie wstanie.
Bo na lewice nie ma juz miejsca w zglobalizowanym swiecie.