WLR pisze:
koniuch pisze:
tu sie liczy procent zdechłych przed 55tką w relacji do zdechłych w tym roku wszystkich mężczyzn a nie w relacji do wszystkich zyjących mężczyzn
25 % mężczyzn umiera. 75% dożyje i przeżyje 55 urodziny. Nie 25% z umarłych, ale z żywych.
Jeżeli policzymy sobie to tak, jak Pan twierdzi, Panie Rozumny znowu bierzemy sobie ośmiolatka na korepetytora z rachunków drugiej klasy szkoły podstawowej i liczymy.
312 milionów mieszkańców USA
2,5 mil. zgonów rocznie w USA
Liczymy stosunek zmarłych w jednym roku do żyjących:
312.000.000 : 2.500.000 = 124,8
A teraz liczymy sobie procent zmarłych do żyjących:
100% : 124,8 = 0,8%
Czyli mamy jednego zmarłego na 124,8 żyjących. Jeżeli z tych 124,8 żyjących każdego roku umiera tylko jeden, to mamy średnią życia w USA 124,8 lat. A w tej sytuacji, w żadnym przypadku nie może w USA umierać 1% mężczyzn poniżej 54-go roku życia, bo wszystkich ludzi mieszkających w USA umiera tylko 0,8%. Jeżeli dalej upiera się Pan, Panie Rozumny przy swoim twierdzeniu, to pierwej musi Pan zreformować matematykę, bo póki co, matematyka jeszcze przez Pana niezreformowana nie pozwala Pańskich banialuków traktować poważnie. Ale zamiast reformować matematykę, prościej będzie, jeżeli poprosi Pan jakiego ośmiolatka o korepetycje z rachunków.
Zupełnie inaczej wyglądają wyliczenia metodą Pana Koniucha, zresztą, stosowaną przez wszystkich na naszej planecie, poza tylko CIA. No to niech i to policzy nam ośmiolatek.
2,5 miliona zgonów rocznie w USA
165 tysięcy zgonów mężczyzn poniżej 54-go roku życia
No i liczymy stosunek:
2.500.000 : 165.000 = 15,15
A teraz liczymy sobie procent:
100% : 15,15 = 6,6%
Tak więc naszemu ośmiolatkowi z tych podanych przez to poważne naukowe czasopismo danych, wychodzą zupełnie inne wyniki, niż wyliczyli to poważni naukowcy zajmujący się, jak już to tu przedstawiałem, polityką, z tego naukowego periodyku. Nie 1%, a 6,6%. Tyle mają do powiedzenia na ten temat rachunki z drugiej kasy szkoły podstawowej, inaczej to widzą analitycy z CAI, którzy na podstawie tych samych danych, opracowali zupełnie inne wyniki od naszego ośmiolatka. Widocznie w Langley doszli do wniosku, że poziom kitu nie do łyknięcia przez ucznia drugiej klasy szkoły podstawowej w PRL-u, dzisiaj jest do łyknięcia przez zanalfabetyzowanych kretynów takich, jak Pan, Panie Rozumny. A w Langley nie siedzą głupki i doskonale wiedzą, jaki jest poziom skretynienia takich jak Pan i Pani Agafia analfabetów.
Adam Barycki