No i znalazłem. Praca nawet. przynajmniej na pierwszy rzut niefachowym okiem, rzetelna. Ale czy to naprawdę rzetelność czt tylko wrażenie przez podanie natłoku danych (jak u jednej takiej PhD - też same odniesienia m.in to Chopry i innych) to już ciężko stwierdzić nieukowi w tej dziedzinie. Czyli mnie.
Ale jakby ktoś nie doczytał to nawet autorki (kto to jest? Raczej mniej znane w nauce, Jedna z nich dr. nauk medycznych co prawda) w sumie przeczą twierdzeniem Paulinga który zalecał dawkę profilaktyczną 3000 mg a pod koniec brał i 12 000.
Przy okazji trzeba wyjaśnić pojecie badań in vitro i in viva a także klinicznych.
In vitro to na szkiełku na koloni Komorek. Laboratoryjne. Często wstęp do bajek dla dalszych. In viva to na żywym organizmie np zwierząt. A kliniczne to te na ludziach w warunkach klinicznych przy zachowaniu pewnych reguł , o których było wyżej. Podwójna ślepa próba itd.
I w całej pracy autorki są raczej ostrożne pisząc np, od razu na wstępie:
Cytuj:
Witamina C jest z łatwością wchłaniana z przewodu
pokarmowego. Należy jednak zaznaczyć, że intensywność
tego procesu ściśle zależy od wielkości przyjmowanej
dawki. Biodostępność witaminy C jest kompletna
(100%) dla pojedynczej dawki 200 mg, powyżej której
ulega obniżeniu, by w końcu znacząco spaść przy dawce
wynoszącej co najmniej 500 mg (i tak np. dla dawki
1250 mg wchłanianie zmniejsza się do około 33%) [4].
Organizm broni się przed zbyt wysokim stężeniem kwasu
askorbinowego. Stan maksymalnego nasycenia tkanek
witaminą C prowadzi bowiem do ograniczenia zdolności
absorpcyjnej jelit i zwiększonego jej wydalania przez
nerki.
no proszę a co z 12000 mg? Czy tylko 3000?
Jest w książce mowa o wielu badaniach, o wielu wynikach ale jakoś mało konkretnie. Co prawda wymienia się też kilka "po imieniu" ale jakoś tak mało przekonująco. Mowa też o klinicznych.
Cytuj:
Tarng i wsp. [43] przeprowadzili badanie kliniczne
kontrolowane placebo, określające wpływ witaminy C
podawanej dożylnie (w dawce 300 mg) osobom po hemodializie
na stężenie 8-OHdG oraz ekspresję dwóch
genów naprawy DNA: hOGG1 i hMTH1. Autorzy
odnotowali nie tylko zmniejszenie stężenia 8-OHdG
(p < 0,01) w DNA limfocytarnym pacjentów otrzymujących
witaminę C, ale również wzrost ekspresji genu
hOGG1 (p < 0,05), kodującego enzym odpowiedzialny
za wycinanie z DNA 8-oksoguaniny. Natomiast Catani
i wsp. [44] wykazali, że kwas askorbinowy ma zdolność
do zwiększenia ekspresji zaangażowanego w naprawę
uszkodzeń DNA genu MLH1 oraz powodującego
wzrost podatności komórek na apoptozę genu p73.
I nawet coś z nich wynikło ale już brak danych ilu pacjentów wyzdrowiało albo nastąpiła u nich znacząca poprawa.
Bo te wszystkie wzrosty poziomów, obniżenie ekspresji jak nie powodują znaczącej poprawy stanu pacjenta to kant dupy... nawet zajebistej.
Bo pacjentowi nie zależy za bardzo na wzroście ekspresji o obniżeniu stanu tylko na zdrowiu, I jak mu nie pomaga to mu wisi czy mu jakaś ekspresja wrasta czy nie. Ale o poprawie stanu zdrowia pacjentów już się milczy bombardując przy tym enzymami, ekspresją itp.
To trochę tak jakby przy jakimś oleju silnikowym podawano co on tam nie obniża a co nie podnosi zapominając dodać, ze samochód i tak na nim niezbyt dobrze jedzie.
Przy opisie innych, niewielu badań, jest podobnie.
I TU NAJWAŻNIEJSZE. Autorki - albo z ostrożności naukowej albo w obawie przed utratą twarzy, albo i prawa wykonywania zawodu, prawie przy każdym badaniu, czy poruszanej kwestii uzyskają zwrotów wydaje się, uznaje się, uważa się, sugeruje...a jest chyba różnica miedzy stwierdzeniem ze na pewne dane, badania sugerują a dane potwierdzają lub stanowią dowód, prawda? To tak miedzy podejrzewam zonę o zdradę bo jej zachowanie sugeruje a mam pewność bo mi czarne dziecko urodziła albo mam jej fotki z listonoszem miedzy nogami i jego... mniejsza z tym co i w czym.
Tak wulgaryzuje ale możne takie wulgaryzowanie bardziej dotrze.
I autorki też na każdym kroku prawie piszą o tym ze badania są niepełne, wyniki niejasne, a często sprzeczne.
Cytuj:
Należy podkreślić, że kwas askorbinowy uznaje się za inhibitor angiogenezy...
Uwzględniając tak szeroki wachlarz opisanych powyżej właściwości antynowotworowych witaminy C, wydaje się, że może być ona skutecznym czynnikiem chemoprewencyjnym...
Jednak wyniki badań epidemiologicznych i interwencyjnych dotyczących wpływu kwasu askorbinowego na karcynogenezę nie są jednoznaczne
Dane z piśmiennictwa, choć często sprzeczne i niejednoznaczne, wydają się wskazywać na efekt ochronny witaminy C przed zachorowaniem na raka żołądka [12,59], przełyku, krtani, jamy ustnej, trzustki, odbytnicy,szyjki macicy, płuc [12] i piersi [60].
No tu muszę się już odnieść jako miłośnik nauk ścisłych, przyrodniczych dane (dlaczego z piśmiennictwa a nie badań naukowych najlepiej klinicznych?) jak są sprzeczne i niejednoznaczne to NA NIC KURWA NIE WSKAZUJĄ. Chyba ze gówno z tego wynika. I albo trzeba badać dalej i szukać, zmienić Metody, podejście albo porzucić badaniaA to poniżej to już też kuriozum. Wręcz przyznanie się do błędu i barku zrozumienia metodologii naukowej i hierarchii wiarygodności badań.
Cytuj:
Zastosowanie witaminy C w leczeniu raka ma swoją
długą i kontrowersyjną historię. Idea wykorzystania
kwasu askorbinowego w terapii antynowotworowej
narodziła się już ponad 50 lat temu. Została wsparta
wynikami badań Camerona i wsp. [61–63], wykazującymi,
że duże, farmakologiczne dawki witaminy C (≥
10 g/dz.) podawane doustnie i pozajelitowo pacjentom
z zaawansowanym rakiem redukują wzrost guza, przedłużają
czas przeżycia chorych i zapewniają większy
komfort ich życia. Również badacze japońscy [64] odnotowali
znaczne wydłużenie średniego czasu przeżycia
u pacjentów z nowotworem złośliwym, przyjmujących
duże dawki kwasu askorbinowego. Natomiast dwa randomizowane
badania kliniczne (zaślepione podwójnie,
kontrolowane placebo) przeprowadzone w Klinice
Mayo nie wykazały żadnych pozytywnych efektów
u pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową
leczonych farmakologicznymi dawkami (10 g/dz.) witaminy
C podawanej doustnie [65, 66].
No tak, bo tam doustnie i pozajelitowo co prawda ii te te doustnie dawały rezultat (bo raczej nie podawane jednocześnie tak i tak tym samym pacjentom bo to też błąd metodologiczny. (Jak naprawiam na oślep dwie rzeczy na raz to nigdy nie dowiem się która skuteczna lub tylko lepsze).
I podobno to wina sposobu podawania. Pewnie trzeba prawą a nie lewą ręką podawać.
Ale ja już bym to przebolał gdyby te poprzednie badania były jak te w Klinice Mayo - "randomizowane badania kliniczne (zaślepione podwójnie,
kontrolowane placebo)" bo to są badania o dużej wiarygodności i obiektywności. Zaślepione podwójnie oznacza, ze ani pacjent ani badacz (lekarz) nie wie co dostaje czy placebo czy lek). Bo lekarz (badacz) też może się sugerować i nawet nieświadomie naciągać wyniki.
Panie opisują też badania na myszach, ponoć obiecujące. Jak będę miał czas to sprawdzę i narzekają na brak badan na ludziach (z zaawansowanym rakiem)
Cytuj:
Oprócz opisanych już badań przeprowadzonych
przez zespół Camerona, Muraty i naukowców z Kliniki
Mayo mało jest prób klinicznych wykorzystujących duże
dawki witaminy C w leczeniu pacjentów z zaawansowanym
rakiem. Padayatty i wsp. [88] opisali trzy przypadki
pacjentów z zaawansowanymi nowotworami złośliwymi,
którzy zamiast standardowej chemioterapii otrzymywali
wlewy dożylne witaminy C (w dawce 15–65 g 1–2 × na
tydz. przez kilka miesięcy). W przypadku wszystkich tych
pacjentów doszło do całkowitej remisji raka. Jednak
Assouline i Miller [89] sceptycznie podeszli do opublikowanych
wyników, starając się znaleźć dla każdego
przypadku alternatywne wytłumaczenie pozytywnego
efektu leczenia. U jednego z pacjentów po leczeniu
witaminą C odnotowano remisję raka nerki, chociaż
znane są również inne przypadki spontanicznych remisji.
Kolejny pacjent przed rozpoczęciem terapii witaminą
C przeszedł zabieg resekcji złośliwego raka pęcherza
moczowego — takie leczenie operacyjne również może
skutkować długoterminową remisją. W przypadku trzeciego
opisanego pacjenta z chłoniakiem nie zastosowano
co prawda chemioterapii, ale poddano go radioterapii,
co również mogło doprowadzić do długoterminowej
remisji. Dodatkowo, wszyscy trzej pacjenci otrzymywali
oprócz wlewów z witaminy C również inne, alternatywne
leczenie (antyoksydanty, minerały i wyciągi roślinne),
co również mogło wywrzeć korzystny wpływ na stan ich
zdrowia.
I to jest to o czym pisałem. Stosując kilka metod na raz nigdy nie wiesz którą tak naprawdę była skuteczna a która zawiodła.
I autorki też zdają jednak sobie z tego sprawę.
Cytuj:
Aby uniknąć tego rodzaju wątpliwości, należy
przeprowadzić dalsze badania, które pozwolą na
jednoznaczne wykazanie przydatności i skuteczności
wykorzystania podawanych pozajelitowo farmakologicznych
dawek witaminy C w leczeniu raka, łącznie
z ustaleniem biologicznie aktywnej dawki i rodzajów
guzów nowotworowych, które są najbardziej wrażliwe
na tego typu terapię.
I teraz tak:
- nie mam wystarczającej wiedzy medycznej ani biochemicznej aby dyskutować co witamina C zwiększa, co zmniejsza co podnosi a co obniża. Z góry zakładam, ze to co podano to prawda. Ale liczy się efekt zdrowotny. Tym bardziej ze badania in vitro - na szkiełko - jakie przeprowadziłem wykazuje ze kret (ten do rur) zabija prawie wszystkie zarazki a i komórki rakowe. A stężony kwaś siarkowy to hohoho... ale pić bym nie zalecał.
- jak napisałem wyzej nie mam kwalifikacji do oceny wszystkiego co podają autorki. Ale nie muszę mieć by wskazać na pewne nieściśliwości, brak jednoznacznych badań. sprzecznych wyników - TYM BARDZIEJ< ŻE AUTORKI SAME O TYM PISZĄ.
A w podsumowaniu (chociaż w treści raczej promują leczenie wit. C zaczają wyraźnie,
Cytuj:
Podsumowanie
Rak jest bardzo szybko szerzącą się w organizmie
chorobą, niedającą zazwyczaj w początkowym stadium
rozwoju żadnych specyficznych objawów. Jak wykazują
statystyki, nowotwory złośliwe znajdują się na drugim
miejscu (po chorobach serca) wśród przyczyn zgonów
w Polsce [132]. Stosowanie konwencjonalnej terapii
antynowotworowej wiąże się niestety bardzo często
z uciążliwymi, poważnymi działaniami niepożądanymi.
Dlatego też poszukuje się wciąż alternatywnych, skutecznych
metod leczenia raka, szczególnie w sytuacji,
gdy standardowa chemio- i radioterapia nie przynosi
oczekiwanych efektów. W świetle przedstawionych danych
z piśmiennictwa wydaje się, że witamina C może
być tytułowym „orężem” w walce z rakiem. Wykazywana
przez wysokie stężenia kwasu askorbinowego selektywna
cytotoksyczność skierowana preferencyjnie w kierunku
komórek nowotworowych czyni witaminę C związkiem
potencjalnie użytecznym w terapii raka. Szansą na skuteczniejsze
leczenie choroby nowotworowej może być
także zastosowanie kwasu askorbinowego z konwencjonalną
chemio- i radioterapią, jak również podawanie
go łącznie z innymi substancjami aktywnymi. Niezbędne
są jednak dalsze, rygorystycznie prowadzone badania,
które zapewnią zdefiniowanie odpowiednich aplikacji
klinicznych wykorzystania witaminy C w leczeniu raka
A jak piszą osoby próbujące jednak w jakiś sposób wykazać skuteczność witaminy C to znaczy że w rzeczywistości tych wątpliwości co do wyników badań a wręcz ich błędności jest znacznie więcej.
I same przyznają ze konieczne są RYGORYSTYCZNE badania.
Bo każdy jak coś chce udowodnić nawet siląc się na obiektywizm czy rzetelność wspomni że nie wszystko jest takie jasne to przecież nie będzie tego co przeczy jego tezom szczególnie omawiał a raczej zmarginalizuje.
- nie oznacza to ze witamina C na coś tam nie wpływa, nawet korzystnie ale czy leczenie raka????
Co nie oznacza, ze nie należy badać i tego wątku. To tylko mówi, ze na obecnym etapie nie możemy powiedzieć nic pewnego. A już promować terapii wit. C szczególnie jako alternatywy dla leczenia konwencjonalnego w żadnym wypadku.
- i na zakończenie. Chcecie np. zarzucić konwencjonalne leczenie bo coś sugeruje, wydaje się komuś ale tylko wydaje bo wyniki są niejednoznaczne i sprzeczne to OK. Przecież każdy ma prawo decydować o swoim życiu. I czy ktoś się powiesi czy rzuci z mostu jego sprawa.
Przejrzę też to co w biografii. Przynajmniej się dowiem kto to i co.
Oraz opinie.
Wydawnictwo medyczne które już za darmo tę książkę udostępnia zresztą, ma raczej słabiutką renomę. Niżej niż wydawnictwa uczelniane.