|
Wyobraźcie sobie na chwilę, że własność kosztuje podatek, tzn. konkretny człowiek może zyskać przywództwo w granicach określonego ciała lub w granicach określonej czynności ale to przywództwo zawsze kosztuje świadczenie zwrotne pod postacią podatku. I nie mam tu na myśli wynagrodzenia za pracę. Wynagrodzenie jak sama nazwa wskazuje jest za pracę lecz mam na myśli świadczenie wzajemne w zamian za uznanie cudzej własności.
Wyobraźcie sobie, że nie ma i nie może być własności bez opodatkowania. Jeżeli własność to ZAWSZE podatek od niej i NIGDY inaczej.
Żeby podatek od własności nie stał się źródłem pasożytnictwa i perwersji ludzi przy korycie wyobraźcie sobie, że jest określany przez wszystkich w demokracji bezpośredniej i wypłacany bezpośrednio przez właściciela pozostałej reszcie. Podatek uzyskuje nie cwany koleś, który obiecuje, że się nim częściowo podzieli lecz każdy kto cudzą własność uznaje i się jej podporządkowuje.
Wyobraźcie sobie, że taka opodatkowana własność obejmuje nie tylko ciała ale także czynności, że podjęcie czynności stanowiącej cudzą własność bez zgody właściciela jest naruszeniem własności takim samym jak wejście do cudzego domu w nocy, kiedy ktoś próbuje się w nim wyspać. Wyobraźcie sobie, że podjęcie działalności produkcyjnej bez zgody właściciela tej czynności to kradzież, to zniszczenie i bandytka, bo każdemu kto prywatną własność określonej czynności produkcyjnej uznał, właściciel wypłacił bezpośrednio demokratycznie określony podatek od tej własności.
Wyobraźcie sobie, że uprawa marchwi stanowi cudzą własność prywatną i nie wolno Wam uprawiać marchwi bez zgody właściciela ale w zamian za to dostajecie od właściciela dochód podatkowy. Macie pole, ludzie gotowi są za marchew dużo zapłacić ale czynność uprawy marchwi stanowi cudzą własność i NIE WOLNO Wam tej marchwi uprawić i za kasę zaspokoić cudzych potrzeb.
Dramat? Świat się wali?
Przypuśćmy, że właściciel uprawy marchwi jest bardzo chciwy i totalnie ograniczył jej produkcję, tak, że 1 marchew chodzi po 1000zł a też chcielibyście marchew zjeść. Co zrobić?
Wyobraźcie sobie, że możecie świadectwo własności uprawy marchwi wycenić, że wasza wycena stanowi ofertę nabycia tego świadectwa i że stanowi także podstawę określenia wartości tego świadectwa dla celów podatkowych. Właściciel nie musi przyjąć waszej oferty nabycia świadectwa ale będzie musiał zapłacić odpowiednio wysoki podatek.
Wyobraźcie sobie, gdy wartość świadectwa przekracza pewien udział w całym kapitale to ulega automatycznemu podziałowi. Gdy np. świadectwo własności uprawy marchwi osiągnie pewną odpowiednio wysoką wartość to zostaje automatycznie podzielone, bez potrzeby akceptacji przez właściciela, na mniejsze świadectwa związane np. z obszarami uprawy. Wówczas nie musicie wyceniać pełnego świadectwa uprawy marchwi lecz możecie tylko jego ułamek związany z waszym obszarem a dotychczasowy właściciel może Wam odsprzedać tylko to częściowe świadectwo.
Mimo to nie udaje się Wam nabyć ani marchwi, bo za droga, ani własności uprawy marchwi to jeszcze droższa. Co możecie zrobić?
Możecie poszukać substytutu marchwi, nabyć świadectwo do uprawy czegoś co marchwią nie jest ale jak się przyzwyczaić to może być od niej jeszcze lepsze.
Nie sądzicie, że taki model własności mógłby skutecznie ograniczać produkcję, zwłaszcza tę nadmierną, bez WIELKICH PANÓW SEKRETARZY nakazujących, zakazujących, grożących, karzących w swej wielkiej władzy i wyżerających przy okazji wszystkim z michy to co z trudem zdobyli?
Naprawdę wierzycie w zbawienie przez WIELKICH PANÓW KOMISARZY? To jesteście naiwni, żadnego zbawienia poprzez komisarzy nie będzie, komisarze w Was nie wierzą, sądzą, że jesteście motłochem, który, jeśli go nie trzymać za ryj, to sobie sami krzywdę zrobicie, dlatego lepiej Was nastraszyć i bazując na tym strachu za Was decydować.
|