Killashandra Ree pisze:
Arend, lepiej przechowywać ten susz w kawałkach, czy zmielony, co radzisz?
jeden gwizd w zasadzie, w domu używam niezmielonego ( bo mi się mielić nie chce) a na wypady biorę w proszku bo szybciej się gotuje.
W zasadzie ważne tylko aby wilgoci nie dostało. Ja trzymam w plastikowych hermetycznych pojemnikach do których wrzucam parę łyżek ryżu w gazę zawiniętych.
stary praktyk pisze:
Muszę sobie przudy kupić suszarke ale na bank patenta Arendowe zastosuję w praktyce.
W zasadzie to nim kupiłem suszarkę suszyłem w piekarniku. temperatura max 50 stopni i uchylone drzwiczki żeby para miała gdzie ulatać
a do żucia to bierę łychę czubatą sproszkowanego przyprawu, pół kostki smalcu, półtorej ( do dwu) szklanki sproszkowanego suszonego mięcha, szklankę posiekanej drobno suszonej żurawiny ( lub moreli lub brzoskwiń lub tego typu klejąco słodkich owoców) i mieszam. Konsystencję można sobie ustawić dodając mąkę kukurydzianą. i mamy w wyniku tego prawie indiański pemmikan. Można to formować w batoniki, zawinąć w pergamin i żreć wszędzie zamiast tych nowomodnych batoników proteinowych. trzeba się tylko do smaku przyzwyczaić bo dość specyficzny jest i może nie smakować każdemu.