Parafon pisze:
Albo przekompinowałaś, albo w tępocie swojej nie zrozumiałem puenty przekazu. Każdy ma ego, a co ma do tego proces poznawczy? Co dzień spotykam ludzi, mających ego, i co dzień ich lubię (czasami nie - ale większość lubię - to znaczy akceptuję ich, poznaję). Ego nie da się poznać, ego się ma, jak raka, dożywotnio.
Nie przecze, Parafon. Pozwala nam pamietac, miedzy innymi, jak ponownie ugotowac ta zupe bez zagladania do przepisu. Chodzilo mi o to, ze ego rosnace do rozmiarow nazwijmy je umownie "nieprzytomnych" jest pozycjonalnoscia, ktora prowadzi do zaklocen procesu poznawczego na sciezce poznania. Wytlumacze to w prosty sposob.
Nadmiar ego:
awatar: "Hejka Parafon, czym jest wedlug Ciebie noc kupaly?"
Parafon: "Spi*rdalaj!"
Ego na diecie, czyli Pokora:
awatar: "Hejka Parafon, czym jest wedlug Ciebie noc kupaly?"
Parafon: "A ile masz czasu?"
Czaisz roznice w rozwoju procesu poznawczego biorac pod uwage powyzsze skrajnosci kondycji ludzkiej?
W omawianym temacie nie zapominajmy jakie spustoszenie w wieloregionowej tradycji miala sekularyzacja Zwiazku Radzieckiego po Rewolucji Pazdziernikowej. Nadmienmy rowniez jak, dzieki antropologii kulturowej, odzyskujemy kolejne elementy naszych tradycji i pozwalamy im aby ponownie odzywaly i byly elementami amalgamacji w srodowisku globalnym.
Jednymi z przykladow odradzajacych sie tradycji z omawianego okresu najkrotszej nocy roku na polkuli polnocnej sa tatarska Sabantui i mniej znana jakucka Sakha. Oczywiscie mozna je poznac, przez wzajemny dialog lub wyklocac sie, ktora jest "najprawdziwsza". Proces poznawczy sie odpowiednio do intencji dostosuje, gdyz jak potwierdzil Bohm w naszej intencji zawarte jest wszystko czyli nasze mysli, emocje, uczucia, slowa, czyny i przeznaczenie
Jak wielokrotnie juz pisalam, obnizanie godnosci drugiego czlowieka spotkanego na sciezce poznania jest zbytecznym balastem w procesie poznawczym, podobnie jest z obnizaniem wlasnej wartosci. Czynnosc ta wskazuje na potrzebe pracy nad zrownowazeniem wplywu ego (czynnosci zwyczajowe) na nasza podroz poznania zwana zyciem. Wowczas naszym zmyslom poprzez system nerwowy i interpretacje serca ukazuje sie nasze Jestestwo, ktore nie zna pozycjonalnosci - jest procesem poznawczym i poznajacym rownoczesnie. Howgh
I zeby bylo jasne, nikogo tutaj partykularnie nie pouczam. Tak sobie filozofuje
P.S. Jesli pragniecie sie przekonac, ze ustanawianie szczytu "wyzszosci" jakiejkolwiek tradycji nad inna jest procesem iluzorycznym czyli "Syzyfowymi Pracami" to najlatiwej sie o tym przkonac umawiajac sie na wywiad z antropologiem kulturowym i stawic sie na spotkanie z otwartym umyslem
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
