Mnie rowerzysta załatwił jak przedszkolaczka

Wyczłapałam zmęczona jak pies Pluto z pracy. Wsiadłam do samochodu, ulica pusta, zero samochodów, zero ludzi. Zauważyłam tylko rowerzystę jadącego chodnikiem po drugiej stronie ulicy. Odpaliłam auto, wyjeżdżam jakieś pół metra do tyłu, a tu bum

Potraciłam rowerzystę. Wysiadam, biedak zwija się z bólu. Chcę wzywać karetkę, albo dostarczyć delikwenta do szpitala. A ten stęka, że to kolano go boli i już miał taki przypadek , maści na kolano drogie, rower drogi, a zniszczony. Oglądam kolano, lekko czerwone, oglądam rower, calusieńki tylko kierownica skręcona, a ponieważ sama jeżdżę na rowerze więc mu ustawiam kierownice i pytam jak mam mu pomóc? Nooo, na maści trzeba ze 200zł, rower nie wiadomo czy nie uszkodzony, a kosztował 4 tysiące. Jakaś czerwona lampka gdzieś tam zaczyna się ledwo tlić w moim pustym łbie, ale wyciągam portfel i patrzę , a tam cholera, nawet 200zł nie mam. Ledwie 90 zł i to dziesiątkami. Daję mu wszystko, jedna dziesiątka wypada porwana przez powiew wiatru a mój "ciężko" poszkodowany rowerzysta zrywa się i zgrabnie biegnie po uciekająca dychę

Po czym odchodzi z lekka kuśtykając w siną dal... w siną dal...
Zdarzeniu przyglądał się z daleka mężczyzna, który po wszystkim podszedł do mnie i zapytał czy temu rowerzyście coś płaciłam, bo on widział całe zdarzenie i to rowerzysta celowo podjechał mi pod auto , odbił się od niego i sobie lekko przykucnął. W tym momencie przypomniałam sobie, że przecież to rowerzysta we mnie strzelił tym rowerkiem za 4-tyś. Odbijając się obiema rękami od auta wgiął mi karoserię , a rowerem wgiął i obtarł auto. Ofiarą byłam ja, a nie "nieszczęsny" rowerzysta. Szkoda, że wcześniej nie czytałam Baryckiego
