Nie mieszkam, jedynie ładowałam akumulatory w paśmie Wysokiego Jesenika i poszukiwałam Absyntu. Ale tu na blisko 1500 m n.p.m go nie uświadczysz( nie wiem co mi do łba strzeliło, by wykupić noclegi tuż pod szczytem Pradziad, chociaż z drugiej strony hotelik elegansi, należy do czeskiej armii i tu naprawdę ukłony bo zasłużyli na każdą gwiazdkę, ceny znośne, w porównaniu do naszych połowę taniej , a widoki zapierają dech). Pojechałabym gdzieś w dół, ale po pierwsze primo-widoczność zerowa, ślizgawica( solą tu nie sypią, bo rezerwaty), droga wąska, a po drugie primo- kole drogi przepaść, tak z kilometr w dół. Były dwa dni odwilży, zjechałam do Bruntala, na następny dzień do Karlovej Studanki, ale i tak osiwiałam przez tę diabelną drogę

. No i umówmy się, omsia ma tylni napęd, a ja samobójcą nie jestem.
Raz na godzinę jeździ autobus, ale tylko do siedemnastej, później droga zamknięta(ogólnie na przejazd trzeba mieć pozwolenie) i róbta co chceta, tak więc siłą rzeczy jestem skazana na spacerki przez okoliczne zaspy. Pogoda jak to w górach, zmienia się co 15 minut, więc jakieś dalsze wycieczki są ryzykowne. Cierpię okrutnie, bo miałam odwiedzić Dolinę Białej Opavy,przepadam za wodospadami, a tam ich jak nacztał, ale Horska Słuzba wydała zakaz, więc trzeba poczekać do lata.
Gdyby nie żarcie, a właściwie dziwne dania obiadowe, bo śniadanka są cycuś, byłabym w raju. Ale po każdym obiedzie albo sraczka, albo paw. Autentycznie, w środę haftowałam w biały dzień drugim daniem, w zaspę kole parkingu. W każdej potrawie tony cebuli, tłuszczu, przypraw jak na lekarstwo, a surówek nie uznają. Ratowaliśmy się więc drinkami fikuśnymi i gorącymi kąpielami w tutejszym czymś, co przypomina dżakuzi, albo pralkę automatyczną.
Tak z bliska wyglądają drzewa. Wszystko zamarza w locie

A tak, parking każdego ranka (tu haftuję

)

Piotra tu nie widziałam, jak jest, niech pomacha albo kaszlnie.
