Zanim znów zaczniecie obmacywać sobie obwisłe moszny i ocierać się odsłoniętymi żołędziami, chciałem aby, kurwa, wpisać zalewę do grzybków, dobrą.
W necie są różne, przeważnie sam ocet z niewielkim dodatkiem wody. Po chuj ta jedna łyżeczka cukru, to nie wiem.
Moja zalewa jest sama w sobie dobra i można się pokusić o stwierdzenie, że grzybki są aby dodatkiem.
(łyżki głębokie, takie od zupy, czubate)
-cztery szklanki wody
-3/4 szklanki octu 10%
-dwie łyżki soli
-siedem łyżek cukru
Do zalewy dodaję liść, ziele i małe, niebieskawe cebulki.
Potem je w skupieniu, pieczołowicie nad stołem pochylony z chochelką, rozdzielam sprawiedliwie na słoiki bacząc, by żaden nie został pominięty liściem.
Skład tej zalewy ewoluował wielokrotnie i po siedemnastu wieczornych, suto zakąszanych sesjach , wyłonił się ten oto jej ostateczny obraz.
Po wnikliwej degustacji w szerokim gronie oczytanych smakoszy, wypracowaliśmy wspólny werdykt- zalewa oscyluje w granicach ideału.
Zróbcież sobie chociaż zwykłe pieczarki, wy wiejskie kmioty, by wasze ordynarne, prymitywne podniebienia również zaznały Absolutu.

Darz!