Warto może przeczytać trochę z Wikipedii o aktorze, bo to postać nietuzinkowa. Pośród aktorów należne mu jest wyróżnienie.
Czy kaczyński wybaczy?
Cytuj:
Członek PZPR, w tym sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR w Teatrze Narodowym. Tuż po wprowadzeniu stanu wojennego poparł tę decyzję władz w wystąpieniu telewizyjnym. Za publiczne poparcie wprowadzenia stanu wojennego objęty bojkotem przez publiczność. 29 stycznia 1982, wyklaskany przez widzów podczas przedstawienia Wesela, zrezygnował ze wszystkich ról[1][2].
Ilość ról jakie wykreował imponująca:
Cytuj:
Żołnierz zwycięstwa (1953) jako żandarm zatrzymujący Świerczewskiego w 1905
Celuloza (1953) jako Strugacz, członek „partii”
Trzy starty (1955) jako Balcerzak
Wraki (1956) jako kapitan Jakuś
Król Maciuś I (1957) jako żołnierz króla Złego
Kalosze szczęścia (1958) jako milicjant I
Miejsce na ziemi (1959) jako kierownik gospody „Pod Dębem”
Tysiąc talarów (1959) jako żandarm carski (1859), ojciec Anieli
Walet pikowy (1960) jako policjant
Spotkanie w mroku (1960)
Szatan z siódmej klasy (1960) jako Żegota, właściciel pałacu
Ogniomistrz Kaleń (1961) jako major Żubryd, dowódca oddziału WiN
Świadectwo urodzenia (1961) jako sklepikarz
De mortuis (1961)
O dwóch takich, co ukradli księżyc (1962) jako namiestnik Mortadella
Wielka, większa i największa (1962) jako porywacz Eustachy Kużewik
Kryptonim Nektar (1963) jako właściciel fabryczki
Mój drugi ożenek (1963) jako Izydor
Obok prawdy (1964) jako inżynier
Pięciu (1964)
Późne popołudnie jako fotograf (1964)
Rękopis znaleziony w Saragossie (1964) jako mąż Frasquetty
Panienka z okienka (1964) jako przedstawiciel Koryckiej w sądzie szlacheckim
Powrót doktora von Kniprode (1965) jako major Rymszyc (odc. 2)
Katastrofa (1965) jako współwięzień Nowak
Błękitny pokój (1965) jako hotelarz
Gubernator (1965) jako profesor Fogg
Walkower (1965)
Kapitan Sowa na tropie (1965) jako dyrektor cyrku
Czterej pancerni i pies (1966-1970) jako Czernousow
Piekło i niebo (1966) jako generał w marzeniu bigamisty
Kochajmy syrenki (1966) jako Koszajtis
Powrót na ziemię (1966) jako Zawiślak
Pieczone gołąbki (1966) jako Ludwik Biskup
Niewiarygodne przygody Marka Piegusa (1966) jako Wieńczysław Nieszczególny
Marsjanie (1967)
Katarynka (1967)
Tortura nadziei (1967) jako zakonnik
Zwariowana noc (1967) jako żandarm
Lalka (1968) jako adwokat księcia
Wilcze echa (1968) jako gospodarz w Derenicy
Samotność we dwoje (1968) jako Kadulok
Ortalionowy dziadek (1968) jako paser Poniatowski
Sąsiedzi (1969) jako ojciec Piotra
Znaki na drodze (1969) jako Waśko
Czerwone i złote (1969) jako fryzjer
Tylko umarły odpowie (1969) jako Marczuk vel Malik
Południk zero (1970) jako Szczygieł
Akcja Brutus (1970) jako sekretarz powiatowego komitetu partii
Legenda (1970) jako sołtys
Martwa fala (1970) jako bosman
Prom (1970) jako sierżant Walczak
Podróż za jeden uśmiech (1971) jako komendant milicji (odc. 3 i 4)
Trąd (1971) jako dozorca
Zabijcie czarną owcę (1971) jako dziadek Tyfuśnik
Diament radży (1971) jako Vandeleur
Nos (1971)
Podróż za jeden uśmiech (1972) jako komendant milicji
Chłopcy z ulicy Brzozowej (1972)
Siedem czerwonych róż, czyli Benek Kwiaciarz o sobie i o innych (1972) jako badylarz
Janosik (1973) jako zbójnik Kuśmider
Droga (1973) jako kolejarz Czerniak
Nicponie (1973) jako dozorca Kowalczyk
Czterdziestolatek (1974) jako dyrektor Wincenty Wardowski
Nie ma mocnych (1974) jako ważny myśliwy
Złoto (1974) jako Włodzimierz Kalita
To ja zabiłem (1974) jako Józef Galus, stryj Andrzeja
Cień tamtej wiosny (1974)
Zwycięstwo (1974)
Jej portret (1974) jako ojciec Danki
Opowieść w czerwieni (1974) jako major Grzybowski
Niespotykanie spokojny człowiek (1975) jako Stanisław Włodek, ojciec
Dyrektorzy (1975) jako Leszczuk, dyrektor naczelny zjednoczenia
Bezkresne łąki (1976) jako leśniczy
Szaleństwo Majki Skowron (1976) (odc. 8)
Wesołych świąt (1977) jako stajenny „Wibracyjny"
Lalka (1977) jako Wirski, rządca w kamienicy Łęckiego
Zielona miłość 1978 – Bida (pacjent w szpitalu)
Koty to dranie (1978)
Bilet powrotny (1978) jako majster
Znaków szczególnych brak (1978) jako Norowski
Ślad na ziemi (1978) jako Kortycki
Gwiazdy poranne (1979) jako sołtys
Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (1979-1981) jako Jan Rymkiewicz, ojciec Katarzyny
Hotel Klasy Lux (1979) jako ojciec Sobola
W słońcu i w deszczu (1979) jako Nowicki
Strachy (1979) jako Diabolini
Na własną prośbę (1979) jako Boroń
Pies, który śpiewał (1980) (polski dubbing)
Zamach stanu (1980) jako adwokat S. Szurlej
Dom (1980–2000) jako wachmistrz Antoni Kłos, były podkomendny Bizanca
Filip z konopi (1981) jako pan Władzio, dozorca
Errata, czyli sceny pokutne w nowych osiedlach (1981)
Śpiewy po rosie (1982) jako stary Plichowski
Kamienne tablice (1983) jako ambasador
Pastorale Heroica (1983) jako Wojtasik
Szkoda twoich łez (1983) jako magik Śroboszcz
Przeklęte oko proroka (1984) jako Kalicki
Kim jest ten człowiek (1984) jako Puncel
Godność (1984)
Chrześniak (1985) – księgowy Kuś
Oko proroka czyli Hanusz Bystry i jego przygody (1985) – Kalicki
Komedianci z wczorajszej ulicy (1986) jako wartownik
Na całość (1986) jako kierownik sklepu myśliwskiego
Poczekaj błyśnie (1986)
Ballada o Januszku (1987) jako adwokat
Warszawskie gołębie (1988) jako ławnik
Mefisto (2003-2004)
Wszystko będzie dobrze (2007)
Występy gościnne[edytuj]
Podziemny front (1965) jako Niemiec, dyżurny ruchu (odc. 5)
Stawka większa niż życie (1967–1968) jako Józef Filipiak „Filip” działający jako dentysta Jan Sokolnicki – w odc. 8 „Wielka wsypa”
Doktor Ewa (1970) jako Sawiński, kierownik wydziału zdrowia w Gorzkowicach
Odznaczenia
Cytuj:
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975)
Złoty Krzyż Zasługi (1955)
Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
Medal 40-lecia Polski Ludowej (1985)
Brązowe Odznaczenie im. Janka Krasickiego
Odznaka Honorowa Zasłużony Działacz Kultury (1977)
Odznaka Honorowa miasta Łodzi (1963)
Nagroda Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za rolę w spektaklu Teatru Telewizji Pan Puntilla i jego sługa Matti (1964)
Nagroda ministra obrony narodowej I stopnia za serial telewizyjny Czterej pancerni i pies (1967)
Nagroda na XX KST w Kaliszu – wyróżnienie w dziedzinie widowisk Teatru TV za rolę Ojca w Złodzieju (1980)
Nagroda „Trybuny Ludu” za całokształt pracy artystycznej w teatrach Łodzi, Warszawy oraz w teatrze telewizji i filmie (1982)
Wyróżnienie zespołu Teatru Polskiego Radia za wybitne kreacje aktorskie w kilkudziesięciu słuchowiskach oryginalnych i adaptowanych Teatru Polskiego Radia (2008)
Jeżeli amok dezubekizacynjny będzie narastał prawdopodobnie klika tych odznaczeń mu zabiorą. Gdzie i jak pochowają?
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
