|
A huj z takim stukaniem, stukać trza umieć. Najlepsza pora to jakie pół godziny po zakończeniu najciekawszych programów TV, takich jak Trudne sprawy, czy filmów o żywych trupach, kiedy sąsiedzi już prawie zasypiają. Wtedy stuka się w kaloryfer tylko raz, ale mocno, aby delikatnie zaniepokoić zaspanego sąsiada. A kiedy po jakim kwadransie na powrót się uspokoi, to pukamy delikatnie dwa razy i za pół minuty znowu dwa do trzech stuknięć i tak ze cztery takie serie, a potem dajemy sąsiadowi pół godziny na uspokojenie skołatanych nerwów. Po półgodzinie, kiedy już spokojny zasypia, stukamy zdecydowanie, acz bez zbytniej przesady w równym rytmie przez pięć minut, a potem absolutna cisza do prawie godziny i dopiero po godzinie, kiedy już nareszcie udało się sąsiadowi zasnąć, walimy kijem w kaloryfer z całych sił przez kwadrans i kiedy rozbudzony sąsiad po nastaniu ciszy ma nadzieję, że to już koniec, my po minucie zaczynamy znowuż z sił całych walić w kaloryfer, ale teraz już bez przerwy przez całą godzinę, nie dłużej jednak, bo organizm się przyzwyczaja i sąsiad, mimo to, może zasnąć, dlatego po godzinnie przechodzimy na turkotanie kaloryferem, przeciągamy kijem po żeberkach kaloryfera w te i na zad przez półgodziny, aby następnie powrócić do łupania w kaloryfer drągiem. Jednak wszystko co dobre, w końcu się kończy, przyjeżdża policja i jak się nie zaprzestanie tłuczenia w kaloryfer, to grożą wyłamaniem drzwi, dlatego trza tłuczenia zaprzestać, jednak, jak kto wytrwały, to po jakich dwóch godzinach, gdzieś tak przed czwartą rano można to wszystko powtórzyć raz jeszcze. Jednak, jak kto chce sobie stukać w kaloryfer, to musi być odporny na chamstwo sąsiadów, musi pogodzić się z tym, że chamy nie będą odpowiadały na powitania, mówisz takiemu bydlęciu na klatce schodowej, dzień dobry, a kanalia odwraca głowę i w milczeniu wymija cię na schodach. Nawet Pan, Panie Kutas, nie wyobrażasz sobie, jak chamstwo wszędzie się panoszy.
Adam Barycki
|