Prostota na maksa. Jak dla mnie to bajka..Bieszczady, dzika, nie skażona przyroda. Budzą cię ptaki, do snu tulą świerszcze.
Masz szczaw, mirabelki, trzeba mięcha to i drób się znajdzie. Zapach siana, gliniane garnki i chleb własnoręcznie pieczony. Oby tylko zdrówko dopisywało, mnie do szczęścia niewiele trzeba. Ot, ktoś bliski, wschód słońca, parę kromek coby kichę zapchać. Resztę bozia daje, albo natura, kto co woli..Ale że daje, nie mam wątpliwości, dokładnie wszystko czego nam trzeba, inna bajka, czego pragniemy.
Ja pragnę kontaktu z naturą, symbiozy. Co rano latam boso po ogródku i przytulam drzewa ku uciesze sąsiadów. I jest mi dobrze
