|
Poradnik biblijny odcinek 1.
Sondażownie wieszczą wygraną PiSu i śmierć pseudolewicowego SLD, prezydenta mamy właściwej wiary, a chazany wszelkiej maści podnoszą głowę. Czeka nas zatem kilka lat w państwie wyznaniowym, lecz nie lękajcie się, z moim poradnikiem biblijnych przepisów życie w krainie chrześcijańskiej moralności stanie się łatwiejsze. Dziś wytłumaczę wam jak postępować z niewolnikami, pozostając w zgodzie z przepisami Pisma Świętego.
Kupując niewolnika nie masz prawa więzić go dożywotnio. Ma obowiązek służyć ci jedynie sześć lat, a siódmego roku może odejść w cholerę, razem z żoną, jeżeli miał ją wcześniej. I tu pojawia się interesująca furtka prawna. Jeżeli twój niewolnik nie miał wcześniej baby, lecz dostał ją od właściciela, może odejść, lecz babsztyl i ewentualnie spłodzone bachory zostają. Gdyby się okazało, że niewolnik kocha swoje dzieci i żonę, oświadczając że nie chce odejść, można zatrzymać go na zawsze. Nie zapomnijcie dopełnić prawnych formalności - głupola należy zaprowadzić do świątyni, a potem w drzwiach domu przekłuć mu ucho szydłem. Warto w ten sposób związać sługusa na zawsze, gdyż odchodzącemu po sześciu latach, zgodnie z Biblią, należy wręczyć kosztowne podarki.
Potrzebujesz na gwałt gotówki? Masz może córkę? To olej chwilówki, i opchnij córkę w niewolę. To naprawdę legalne, przynajmniej według Biblii. Pamiętaj, że jak na kobietę przystało, jest niewolnikiem drugiej kategorii, dlatego nie obowiązuje jej sześcioletni okres służby. Kupiłeś sobie czyjąś córkę? Gratulację! Pamiętaj jednak, że żeniąc się z inną kobietą, nie możesz odmawiać swej niewolnicy żywności, odzieży, ani uciech cielesnych. Jeżeli ci się znudziła, a twój syn nie ma zamiaru się z nią chajtnąć, możesz wystawić ją na sprzedaż. Należy przy tym pamiętać, iż sprzedaż cudzoziemcom jest surowo wzbroniona! Jeżeli nikt jej nie zechce kupić, babol może odejść wolno.
Twój niewolnik jest nieposłuszny, opierdala się w pracy? A może po prostu masz zły dzień, i potrzebujesz odreagować stres? Nic nie stoi na przeszkodzie, by swego sługusa pierdolnąć w łeb, sprzedać mu kopa w dupę, czy wybatożyć. Pismo Święte swym autorytetem zaręcza, iż niewolnik jest własnością swego pana, zatem wolno ci postępować do woli. Jest tylko jeden warunek. Spuszczając wpierdol niewolnikowi bądź niewolnicy należy dopilnować, by przeżyli później dzień lub dwa, w przeciwnym wypadku właścicielowi grozi surowa kara. Nie określono co prawda jaka, więc jeżeli miejscowa rada rabinów uzna, iż surowa kara to nakaz słuchania przebojów Piotra Kupichy przez jedną dobę, sprawiedliwości stanie się zadość.
Pamiętaj, że twoja własność chroniona jest prawnie, także jeżeli twego niewolnika bądź niewolnicę zabodzie na śmierć wół, możesz domagać się od właściciela rogacizny trzydziestu sykli srebra (jeden sykl = 11,4 grama), co daje jakieś 450 zeta po dzisiejszym kursie srebra 925. Owszem, niewiele, ale na pocieszenie możesz porzucać sobie kamieniami w rogate bydle, które Pismo święte nakazuje ukamienować.
Żyjemy w czasach pokoju, jednakże widmo wojny nie znika z horyzontu. Gdyby więc stało się tak, iż Panbuk wyda jakiś naród na pastwę naszych wojsk, niewolników można brać do woli, jednakże w przypadku kobiety, która wpadła by w oko dzielnemu wojakowi, należy postąpić inaczej. Po pierwsze należy ogolić jej łeb i obciąć paznokcie. Po drugie spalisz jej łachy, w których trafiła do niewoli. Gdyby zdarzyło się tak, że w konflikcie zbrojnym zginęła jej rodzina, należy dać jej miesiąc czasu na żałobę. Potem już można ruchać do woli, przy czym niewolnica zyskuje status żony, dlatego gdy ci się znudzi, pozwalasz jej zwyczajnie odejść. Nie możesz jej opylić za pieniądze, ani traktować jak każdego innego sługusa.
Senkju for jor antenszyn! Mam nadzieję, że zamieszczone tu porady przydadzą się w życiu codziennym.
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
