Pantryglodytes pisze:
----
Standardowe? to będzie coś około 1,6 m2 mniej więcej (1,650 m zdaje się na 0,992 m)
Promieniowanie słoneczne zebrane z powierzchni 1,6m2 ? i skupione na 9 cm2 ?
To ja nawet nie chcą liczyć co tam będzie się działo, bo mnie głowa rozboli od rachunków.
Tak tylko wspomnę że żadna elektronika (za wyjątkiem lampowej, ale też bez przesady) nie znosi grzania, ale co ja tam wiem.
Buduj Pan se te swoje kosmiczne panele, na zdrowie.
Próbowałem się dowiedzieć szczegółów i zaspokoić Pana i przede wszystkim swoją ciekawość. Niestety z połowicznym tylko sukcesem.
Istotą pomysłu dzięki któremu można zwiększyć sprawność zamiany energii słonecznej w energię elektryczną jest wykorzystanie w pełni pasma częstotliwościowego w którym ta energia dociera do powierzchni Ziemi.
Dotychczasowe fotoogniwa zarówno mono, poli i amorficzne oparte na germanie, krzemie, arsenku galu są czułe tylko na fragmenty tego spektrum promieniowania.
Najlepiej obrazują to wykresy

Połączono więc struktury w pakiety (cztery odpowiednio dobrane różne fotoogniwa) i mamy ponad 40%

Oczywiście nie jest to takie proste, bo trzeba m.in. aby struktura będąca na drodze światła jako (dla przykładu) pierwsza, przetwarzała w prąd właściwe jej pasmo i była jednocześnie możliwie w pełni transparentna dla pozostałej części promieniowania które ma efektywnie ugrzęznąć w kolejnych głębiej położonych strukturach.
Nie jest to więc na pewno klasyczny krzem czy GaAs. To już wiedza tajemna lub opatrzona niezrozumiałymi dla mnie patentami.
Ja w swojej ograniczoności i jednocześnie zgubnej dla mnie ciekawości starałem się dociec - po co w ogóle stosować koncentrację światła, a właściwie czy ona ma jakiś wpływ na sprawność całości. Bo jak Pan słusznie zauważył sztucznie stworzone struktury nie przepadają za ich termicznym wyprażaniem, a 40% sprawność oznacza, że 60% promieniowania zamienia się w ciepło i to skoncentrowane

. To może być dobry pomysł na zamianę elektrowni w elektrociepłownię
Niestety ale tego dla mnie paradoksu nie rozwikłałem.