|
No to jadziem z tem koksem. Czyly piszeta, że moje jojczenie jest ściśle związane z moim statusem materialnym. Bo jojczyć tylko może ten, który golasem jest na łasce Mopsu, bądź ledwo wiąże koniec z końcem na najniższej krajowej w magazynie na krańcach Polski. Taaa....Dialektycznie ci kopa w rzyć zasadzić, czy tak po prolsku, ludowo znaczy się? Oczywiście nie odwołuję się tu broń bobrze do przemocy fizycznej.
Dialektycznie: Skoro naturalnym sposobem likwidacji narzekactwa jest zmiana środowiska, czyli wg waszej kisielowej teorii, wyjazd za granicę w celu polepszenia sobie bytu, zastanawia mnie fakt waszej zmiany miejsca pobytu? Narzekacie...ups... na ten wiatr, co wam gacie z dupska wyrywa, jednak wybraliście jego "delikatne" wora muskanie, od przebywania w jednych granicach z kołtunem polskim, co w sposób zdecydowanie pejoratywny ( w życiu nie nazwę tego jojczeniem) opisujecie w każdym niemal poście. "Narzekactwo" jako styl interpretacji rzeczywistości jest widoczny między innymi w publicystyce. Dziennikarze tak zwanej opozycji politycznej w sposób niewybredny wytykają każde potknięcie władzy, "narzekając" na styl prowadzenia się tejże. I tylko sprawny umysłowo inaczej zwolennik Kisiela, jest wstanie połączyć ten fakt z niskim uposażeniem pismaków, żadając od nich zmiany środowiska.
Po prolsku Nie ty będziesz mi mówił jak żyć kołtunie i jak mam postrzegać świat, ani jak go komentować. Tym bardziej, że twój dualizm, tfu kurwa to nie wersal, twoje kurestwo moralne jest dla mnie widoczne aż nadto. I do takiego oglądu sprawy mam zasrane prawo, gwarantowane Konstytucją. Skoro ssiesz Kisielowi, założycielowi UPR, z której to w linii prostej wywodzą się faszyści z ONR, jesteś naziolem, sprytnie ukrywającym swoje preferencje polityczne pod płaszczykiem ataków na Zmianę.
Odniese sie tera to pokracznej logiki radomskiej. Otóż wysiadając w Radomiu bez grosza przy dupie, zdecydowanie szybciej się zorganizuję, chociażby z powodu większej dostępności rodziny/znajomych od których to mogę pożyczyć drobny grosz na akomodację. Nie każdego lordowie przyjmują na włościach po przyjeździe na wyspy. A i nie każdy chce z takiej gościnności korzystać. Ja na ten przekład, chociażby z racji wieku, nie lubię spać w łóżku niejednokrotnie skalanym płynami organicznymi poprzedników. Dlatego jako nieudacznik jojczący, którego nie stać każdorazowo na zakup mieszkania podczas swoich rotacji zagranicznych, oprócz ziemniaków, dźwigam masę pościeli, koców, śpiworów i poduszek. Pewnie gdybym miał lat dwadzieścia kilka i nie był obciążony urokami małżeństwa, wystarczyłoby mi parę funtów na wynajęcie prostego wyra w murzyńskiej dzielnicy i zaczęcia życia od nowa. Niestety, aktualnie koszty mojej alokacji w świecie liczę na kilka set tysięcy złotych. Mając pracę oczywiście. Bo gdybym chciał pierdzieć radośnie, jak koty Rosi chociażby, potrzebuje milionów. I to byłoby znaczącą poprawą bytu. A tak, gówno sobie poprawię, kończąc i tak w łapach kapitalisty. Ku uciesze gawiedzi z wyspy informuję, że nie posiadam ani tych setek tysięcy, ani tym bardziej milionów na koncie.
Kończąc tę jakże pasjonującą "dyskusję" skomentuję sobie tę waszą awersję do poruszania się po angielskich pubach wieczorową porą. Osobiście nie dziwię się, znając wasz charakterek, że obawiacie się zebrać w pizdeczkę od autochtonów, ale to kwestia właśnie charakteru i szacunku do ludzi gorszej proweniencji, którego u was nie ma. Więc rzeczywiście, u obcych, możecie wzbudzać agresję, skutkującą wizytą u stomatologa w dniach następnych. Ja i moi znajomi ze środowiska nie mamy takich problemów. Wkurwia nas tylko to piwo za 75nok, ale... Ale to kwestia właśnie tych środowisk. Jedni bawią się w pubach, drudzy u lordów na kolacjach przy świecach.
|