forum.nie.com.pl

Zrozumiecie

Nie ma materii bez ruchu bo materia i ruch to jedność w dwóch postaciach, to ruchomateria.
Ruchomateria objawia się jako cialo w przestrzeni i jako czynność w czasie.
Jakakolwiek zmiana ciała w przestrzeni pociąga za sobą zmianę czynności w czasie.

W gruncie rzeczy czasoprzestrzeni to jedność w dwóch sprzecznych postaciach.
Nie ma takiej zmiany w przestrzeni, która nie pociagalby za sobą zmiany w czasie.

Nie da się zmienic położenia w przestrzeni bez zmiany położenia w czasie.
Nie da się zmienić żadnej długości bez zmiany częstotliwości.
Nie można zmienić masy bez zmiany prędkości.
Nie można zmienić energii kinetycznej bez zmiany energii potencjalnej.
Nie można zmienić energii promieniowania bez zmiany energii grawitacji.
Nie można zmienić działania bez zmiany wiązania.

Ludzki umysł to software mózgu.
Nasza świadomość to program, to system czynności, to ruch.

Ludzkie cialo występuje w przestrzeni.
Ludzki umysł występuje w czasie.
Oba są dwupostaciowa jednością.
Umysł i cialo transformuja wzajemnie.

Podążając dalej myślami za czasoprzestrzenią, za ruchomaterią, za czynnościociałem, za strumienioprzewodem, za operacjoczęścią, za działanioelementem za każdym obiektem, który w swej dualnej postaci transformuje pomiędzy czasem i przestrzenią zmieniając swe czynność i ciało docieram do następujących definicji:


https://pl.wikipedia.org/wiki/Stan_rzeczy


https://pl.wikipedia.org/wiki/Fakt

Fakt rozumiany też jako zdarzenie.

Czy widzicie, że te definicje uwzględniają już dualizm rzeczywistości?
Że łączą czynność i ciało, ruch i materię, czas i przestrzeń w dwupostaciową jedność.

Czy widzicie, że nasza rzeczywistość jest dualna?
Że choć jest jedna to ma dwie sprzeczne postaci, pomiędzy którymi nieustannie transformuje?

Czy rozumiecie, że ciało i czynność są nierozłączne dlatego, że te 2 to 1 ?
Ruch i materia to nie jest 2, to jest 1.
Czas i przestrzeń to nie jest 2, to jest 1.

Pytania o morale.

• Przypuśćmy, że stado zwierząt społecznych nie zapewnia określonemu osobnikowi lub grupie osobników – członkom stada, zasobów energetycznych i zabezpieczeń wystarczających do przetrwania.
• Przypuśćmy, że własność / hierarchia dominacyjna osobników będąca podstawą stosunków społecznych w stadzie nie zdejmuje z określonego osobnika lub grupy osobników – członków społeczeństwa zagrożeń głodem, chłodem, chorobami, zewnętrznymi atakami, wyczerpaniem.
• Przypuśćmy, że własność / hierarchia dominacyjna – hamuje rozwój osobnika lub grupy osobników, będących członkami społeczeństwa, czyniąc z nich niewolników stada, podporządkowując ich działalność potrzebom stada z pokrzywdzeniem ich indywidualnych interesów.
• Przypuśćmy, że osobnik lub grupa osobników stada zdolna jest do stworzenia efektywniejszych stosunków społecznych, w których podział ról i funkcji osobników, wydatki i zyski energetyczne każdego z nich, bariery chroniące przed wyniszczeniem dają każdemu z osobników większe szanse przetrwania i rozwoju.

Czy po spełnieniu takich założeń:
• Podważenie hierarchii dominacyjnej w stadzie może być dobre?
• Zakwestionowanie dominacji samca i samicy alfa może być dobre?
• Zakwestionowanie własności staje się moralne?

Może zapytam ogólnie.

Czy w pewnych warunkach destrukcja istniejącej kultury i społecznej struktury może być dobra, sprawiedliwa i moralna?

--------------
PS. Dzięki za zapewne liczne odpowiedzi.
Wiem, wiem, sam sobie na to zasłużyłem wyrażając to, czego inni nie chcą słyszeć. Przepraszam, powinienem był przyznawać Wam rację, we wszystkim się zgadzać i co tylko wyjdzie z waszych ust i palców uznawać natychmiast za dobre, słuszne i sprawiedliwe.

Pisałem już o stanach moralnych w jakich znajduje się człowiek zależnie od czynników otoczenia w tym otoczenia społecznego i o redukcji moralnej człowieka w sytuacji zagrożenia.
Każdy z nas doskonale wie o tym, że człowiek w sytuacji zagrożenia egzystencjalnego ulega psychicznej redukcji i zaczyna działać jak prostsze zwierzęta w oparciu o proste i silne instynkty przetrwania.

Chętnie z poziomu postawy moralnej człowieka przeniosę się na emocjonalne tryby umysłu i zauważę, że umysł zależnie od dominującej emocji przełącza się pomiędzy różnymi trybami. Umysł opanowany przez strach, miłość, nienawiść, pychę nie rozumuje tak samo jak jak bez tych emocji albo przy ich umiarkowanym poziomie.

Człowiek, którego umysł opanuje miłość albo nienawiść, nie będzie już tym samym człowiekiem, jego osobowość ulegnie przemianie, zacznie budować odmienne wnioski, podejmować odmienne decyzje, co innego uznawać za fałsz i prawdę, co innego uznawać za złe i dobre, za sprawiedliwe i niesprawiedliwe.

Oglądam sobie serial „House of Cards” a tam obok wszechobecnej manipulacji cudzymi emocjami, rzeki fałszu zakrytej grubą warstwą tajemnic doskonale widać różne tryby emocjonalne głównej postaci od głębokiej empatii po morderczą wrogość, zależnie od sytuacji w jakich się główna postać znajdzie.

Ktoś powie, że to fikcja, zwykła zabawa, ale ta zabawa jest dla nas wszystkich doskonale zrozumiała, każdy rozumie o co w niej chodzi, a skoro rozumie to znaczy, że ta zabawa obnaża nasze autentyczne procesy psychiczne.

Dostrzegam taką zależność u osób o wysokiej skłonności do dominacji.

Kiedy osiągają wysoką pozycję społeczną, stają się spokojne, zrównoważone, empatyczne a nawet moralne tylko wszyscy wokół muszą robić to czego chcą.

Kiedy tracą pozycję społeczną lub jej nie osiągają, pozostają niezrównoważone, bezwzględne, agresywne, można rzec niemoralne.

Dwa tryby umysłu zależne od pozycji w hierarchii społecznej, które kształtują dwie różne osobowości.


-------------------------------
Ps. czy wiecie skąd wynika państwowa ochrona tajemnic (tj. państwowe kary za wyjawienie prawdy)?
Ze skłonności wszystkich do manipulacji cudzymi emocjami. Pragnienie manipulowania drugim człowiekiem jest zakodowane w naszych umysłach. Trochę to obrzydliwe ale jakie prawdziwe.

W stosunkach społecznych możemy mówić o co najmniej dwóch postawach społecznych.

Postawie przyjaznej, gdzie respektujemy wolę i potrzeby drugiego człowieka, jesteśmy mu przychylni, zabiegamy o jego rozwój i powodzenie, wierzymy w jego dobre intencje, ufamy mu, potrafimy poddać się jego decyzji w przekonaniu, że będzie dla nas dobra.

Postawie wrogiej, gdzie wola i potrzeby drugiego człowieka nie mają dla nas żadnego znaczenia, jego rozwój i osiągnięcia są nam całkowicie obojętne, podejrzewamy go o złe intencje, zupełnie mu nie ufamy a poddanie się jego decyzji w naszym przekonaniu prowadziłoby do katastrofy.

Chciałbym postawić pytanie – do jakiej kategorii wymienionych postaw moglibyśmy zaliczyć stosunek pracy?

Dla ułatwienia odpowiedzi, której nie uzyskam, przypomnę o istnieniu prawnej ochrony pracownika i zadam pytanie uzupełniające - czy ktokolwiek potrzebuje ochrony przed przyjacielem?

Kiedy emigrowałem do Niemiec byłem zielony i nie miałem pojęcia jak wielkim wrogiem człowieka jest człowiek. Największym!

Myślenie o tym skłania mnie i wszystkich nas do rozwoju emocji nienawiści i do przyjęcia postawy tak wrogiej, jaką wróg przejawia już wobec nas a po przekroczeniu pewnej granicy wzajemnej nienawiści, umysł opanowuje przekonane, że świecie nie ma już miejsca dla nas i naszego wroga.
Świętym obowiązkiem staje się usunięcie wroga z tego świata, wyplenienie zła.

Krąg wzajemnej walki dobra ze złe, w którym anioł walczący z demonem zmienia się demona a demon zmienia się w anioła.

-------------
Coś wam powiem o rozwoju ludzkiej nienawiści, których jesteście świadkami.
Jej źródłem są wadliwe zasady społeczne.
Wadliwie skonstruowany kapitalizm, który prowadzi do potężnej koncentracji kapitału, prowadzi globalne społeczeństwo do upadku.

Im więcej będzie nienawiści w ludziach, im mniej miłości, tym upadek społeczny będzie bliższy.
Jeżeli nie zreformujemy współczesnego kapitalizmu czeka nas kolejna wojna.

Stosunek pracy nie może być stosunkiem wroga do wroga.
Takie coś można zaakceptować tylko przejściowo, na chwilę, przed atakiem.

Ech, Panie Konopny, pan mnie tu kocopoły wstawiasz, a mój Tron i Stellar na pysk poleciał, że aż miło spojrzeć. No normalnie bankructwo ogłoszę skacząc z wręgu do zęzy, niczym owi maklerzy z okien swoich biur podczas słynnego krachu.

Do zmian pan nawołujesz. Do rewolucji w myśleniu.
A paczaj co się dzieje.
Chamy dalej w kopaliny wierzą. W coś co robotnik kilofem ziemi wydrze w mozole. Niby tacy intelektualiści, tacy wierzący w potęgę umysłu, a pieniędzy zrodzonych z pracy tego umysłu nie chcą kupować. Tylko to co robol wykopie i się świeci.
Taka to przewrotność, co?
I co pan na takie dictum, Panie Konopny? No co?

Zbyt wiele pytań, prosty tekst a trudny....nie odpowie

Wrócę jeszcze do tajemnicy mienia, bo mi wpadła do głowy, pewna myśl.

Co jeśli mienie wcale nie jest tajone z powodu obawy przed złodziejami, bandytami, porywaczami, oszustami i innymi demonami w ludzkiej postaci ale z zupełnie innego powodu?

Co jeśli mienie tajone jest dla zamaskowania wydatków energetycznych i profitów energetycznych poszczególnych ludzi, bo ich zdemaskowanie groziłoby zrodzeniem się w niskich klasach społecznych najgorszych emocji poczucia wyzysku i niesprawiedliwości?

Co jeśli w utajnieniu mienia chodzi właśnie o to, żeby zwykłemu człowiekowi zaciemnić obraz rzeczywistości i pozwolić mu widzieć tylko jego stanowisko przy taśmie, gdzie pojawiają się kolejne elementy do prostego i jednakowego opracowania, które nie wiadomo skąd przychodzą, dokąd odchodzą ani czemu służą?

Co jeśli w zatajeniu mienia chodzi właśnie o to, żeby zwykły człowiek nie rozumiał więcej niż to, że ma opracować 100 elementów w godzinę, bo w wyścigu na innych stanowiskach tyle właśnie opracowano bez popadnięcia w chorobę, a na co komu chory pracownik albo chora krowa?

Co jeśli sędziowie karzą i komornicy egzekwują kary za ujawnienie mienia po to, żeby zbudować ład społeczny, w którym jedna klasa społeczna wspina się do gwiazd na garbie drugiej?

Przypuśćmy, że ta założenia zostają spełnione i okazują się najprawdziwszą prawdą.

I wtedy co?

Jajco?!

Właśnie, wtedy jajco!

Przytoczę tu może przysłowie, które wymyśliłem w tej chwili.
„Kto nie się broni od zła, ten ginie”.

Tysięcy lat ewolucji i wiary w wartość złota zaprogramowanej w umyśle homo sapiens tak silnie jak wiara w cudzą własność nie podważy 10 lat wciąż niedoskonałego bitcoina.

Każdy umysł z wielkim oporem przyjmuje nową wiarę, bo zmiana instynktu może być zagrożeniem egzystencjalnym.

Znajdź mi polar właściwość złota uzasadniającą jego wartość inną niż przynależność do określonego człowieka.
Znajdź mi źródło wartości złota poza naznaczeniem samca i samicy alfa.

Chodzi o przydatność na złączkach elektrycznych?

A zadrukowana jedynkami i zerami makulatura ze znakami wodnymi i mieniącymi sie w świetle paseczkami, też przydaje się na złączkach elektrycznych?
Czy może jednak naznacza? Definiuje kierunek i zwrot we władzy człowieka nad człowiekiem?

Ależ ja uwielbiam trudne pytania.
Im trudniejsze tym lepsze.

Już Panu tłumaczyłem, jeśli mnie Pan swoimi trudnymi pytaniami doprowadzi w miejsce, w którym uwierzę, że sam nie wiem, nie rozumiem lecz inni najwyraźniej wiedzą i rozumieją, będę Panu wdzięczny.
Ja się bardzo chętnie poddam autorytetom, podporządkuję się ich woli i osądom, tylko muszę w nie uwierzyć, a nie wierzę.

Nie wierzę, że podporządkowanie się woli współczesnych hierarchów przyniesie mi dobro.
Nie wierzę, że podporządkowanie się opinii współczesnych autorytetów przyniesie mi prawdę.
Nie wierzę i nie ufam innym ludziom.
To nie są ani dobre ani prawdomówne istoty.