forum.nie.com.pl

W Danii tego typu badania zazwyczaj zleca się zakładowi medycyny sądowej Uniwersytetu Kopenhaskiego. Prawdziwy wiek ustalany jest na podstawie zdjęć rentgenowskich uzębienia, kości palców czy nadgarstka. Pozostawiają one pewien margines błędu (minimum 2-3 lata), ale w większości przypadków pozwalają ustalić, czy dana osoba kłamie, o ile różnica między deklarowanym wiekiem a rezultatem testów jest znacząca.

Z kolei do rezultatów, które wskazują na niewielką różnicę, służby podchodzą dość liberalnie. Jeśli ktoś podaje, że ma 17 lat, a testy szacują, że ma 18-19 lat, to służby wpisują mu w metrykę deklarowany wiek.

The Local podkreśla, że przepisy azylowe w Danii, jak wszędzie w Europie, premiują nieletnich uchodźców, którzy przyjechali bez żadnych dorosłych bliskich. Mają więcej przywilejów niż dorośli, mogą też sprowadzić do Danii swoich rodziców. Dlatego służby wałczą o to, by zdemaskować oszustów, którzy niejednokrotnie posługują się sfałszowanymi papierami.

Sęk w tym, że wielu młodych migrantów przybywa bez żadnych dokumentów, z regionów od wielu lat ogarniętych wojnami lub destabilizującymi kryzysami, państw upadłych, gdzie nikt nie prowadzi rejestrów urodzeń. Nierzadko zdarza się, że autentycznie nie są w stanie precyzyjnie określić swojego wieku.

Nieletni mają lepiej

Problem jest znacznie szerzy i nie dotyczy jedynie Danii. Dwa miesiące temu "The Telegraph" podawał, że w 2015 roku w okresie styczeń-wrzesień - według dostępnych rządowych danych - zweryfikowano wiek 574 dziecięcych migrantów, z których aż 371 okazało się być dorosłymi. Od 2006 roku w ten sposób zdemaskowano 4,8 tys. fałszywych nieletnich spośród ponad 11 tys. badanych.

Na Wyspach szczególne poruszenie wywołała historia "12-letniej sieroty z Afganistanu", którą pod swój dach przygarnęła brytyjska przybrana matka. Szybko wyszło na jaw, że tak naprawdę jest to mężczyzna mający około 21 lat. Co gorsza, na jego telefonie znaleziono dziecięcą pornografię i nagrania kręcone przez talibów, które wskazywały, że mógł być szkolony w obozie dla terrorystów.

Niemiecko-syryjska ekspertka Lamya Kaddor piętnuje nastawienie uchodźców wobec kobiet. Jej zdaniem tylko w przypadku najmłodszych jest szansa na poprawę. Zjawisko braku akceptacji równouprawnienia kobiet u nowoprzybyłych do Niemiec imigrantów jest w opinii publicystki i wykładowczyni islamu Lamyi Kaddor szeroko rozpowszechnione.



Jak powiedziała ona dziennikowi "Schwäbischen Zeitung", jest to wielkim problemem. Politycy oraz społeczeństwo muszą odpowiednio wcześnie domagać się od uchodźców przestrzegania obowiązujących w Niemczech wartości i nie wolno iść przy tym na żadne ustępstwa.

- Nie wiem, czy uda nam się w ten sposób przekonać imigrantów do zmiany swojego stosunku do kobiet. Jednakże naszym celem musi być przynajmniej nakłonienie ich do zaakceptowania tego, co jest dla naszego społeczeństwa ważne - zaznaczyła ekspertka. Jednocześnie domaga się ona, jako minimum, także tolerancji wobec osób o odmiennych orientacjach seksualnych.

Zmienić wizerunek kobiet

Zdaniem Lamya Kaddor nie wystarczą kursy językowe i integracyjne, by uchodźców o wrogim nastawieniu do kobiet przekonać do równouprawnienia płci. W tym celu potrzebna jest szeroko zakrojona profilaktyka w szkołach oraz w systemie kształcenia dla dorosłych. Właśnie w przypadku młodych migrantów istnieje jeszcze szansa na zmianę obrazu kobiety.

Ekspertka ds. islamu twierdziła już wcześniej w swoich publicznych wystąpieniach, że traktowanie pochodzenia oraz religii, jako podstawy tożsamości jest przestarzałe. W swoim wystąpieniu jako prelegentka i ekspertka w RedaktionsNetzwerk Deutschland (RND), należącym do grupy medialnej Madsack w Hanowerze, oświadczyła, że "przekonanie, że w XXI wieku w Europie można mówić o jasno zdefiniowanych grupach etnicznych jest oszukiwaniem samych siebie".

Po jej publicznych wystąpieniach Kaddor otrzymała pogróżki. Grożono jej śmiercią.

Lamya Kaddor urodziła się w 1978 r. w rodzinie syryjskich uchodźców w Ahlen w Westfalii. Jest specjalistką od islamskiej pedagogiki religii, ekspertką ds. islamu oraz przewodniczącą organizacji określającej się mianem liberalno-Islamskiej. W 2011 roku otrzymała od rządu Niemiec medal za zaangażowanie na rzecz integracji. We wrześniu 2016 ukazała się jej książka zatytułowana: "Próba wytrzymałości. Jak strach przed obcymi zagraża demokracji".