Upływają dwa tygodnie od zsynchronizowanego ciągu zdarzeń w Syrii, które spowodowały że SAA (Armia Syryjska) utraciła inicjatywę.
Samobójcza ofensywa zielonych "demokratów" w sojuszu z czarną Nustrą z prowincji Idlib na Hamę, równie samobójcze, przedśmiertelne drgawki szarańczy z ISIS na trasę Palmira - Deir ez-Zor, oraz wyjątkowo irracjonalny bunt w położonym z dala od frontu Qaryatayn z bardzo dużym prawdopodobieństwem wskazują (z powodu swojej irracjonalności dla buntowników i jednoczesności) na istnienie zewnętrznego decydenta mającego wpływ na dogorywującą czarną szarańczę i syryjskich "demokratów".
Tym decydentem może być tylko największa światowa "demokracja walcząca" z terroryzmem i gwałtem praw człowieka i obywatela, czyli krótko pisząc - USA.
USA a właściwie elity zarządzające, a jeszcze właściwiej sterujące tym krajem, nie ustają w walce o zachowanie wpływów na Bliskim Wschodzie. W syryjskiej awanturze na dzień dzisiejszy wykorzystują niepodległościowe ciągoty Kurdów i na ich naiwności żerując dążą do stworzenia na pograniczu Turcja, Syria, Irak i przede wszystkim Iranu, tworu im posłusznego na kształt bliskowschodniego Wielkiego Kosowa.
USA skupiwszy wokół swoich niecnych zamiarów koalicję trochę poważniejszych państw i kupę (kilkadziesiąt) zwykłych przydupasów, pozwala sobie na coraz bezczelniejsze kroki.
Systematycznie zamieniają (bezprawnie w świetle prawa międzynarodowego - to szczególnie do wiadowości forumowicza Borucha) wschodnie tereny Syrii w swój kolejny lotniskowiec. Obecnie mają już na tych terenach sześć baz wojskowych przez które wpływa do Syrii rzeka uzbrojenia i amunicji. Za czasów Obamy odbywało się to po cichu przy wykorzystaniu agencji CIA, teraz za Trampa oficjalnie robi to Pentagon. To wszystko powoduje, że daje się zauważyć powolną zmianę w oficjalnym medialnie stosunku rosyjskiej wierchuszki do swoich śmiertelnych wrogów dotychczas nazywanych "partnerami" zza Atlantyku. Padają niewygodne dla Amerykanów pytania, a chwilami prawie wprost są oskarżani.
Mam wrażenie że kończy się cierpliwość Rosjan. Ale mam nadzieję że to tylko moje mylne wrażenie - być może jest to świadome działanie Rosjan. Doszli do wniosku, że czas na kolejny etap rozgrywki z USA i można już śmielej, publicznie przedstawiać prawdziwy image przeciwnika.
Wracając jednak do tego co widać na powierzchni, w wyniku tych zakulisowych kroków USA, skutecznie została przerwana ofensywa SAA na wschodnim brzegu Eufratu. Duża pomoc Rosji (i to z ofiarami ludzkimi) w zdobycie w okolicach De-Z (Deir ez-Zor) przyczółku i zbudowanie przeprawy mostowej, w obecnej, zmienionej sytuacji została właściwie zmarnowana. Przyczółek ten może służyć tylko do przejęcia kontroli nad niewielką częścią wschodnich przedmieść De-Z i ewentualnie w przyszłości może być pomocny do siłowego rozprawienia się z syryjskimi Kurdami jeśli zawiodą inne metody przywrócenia kontroli Damaszku nad tym syryjskim terytorium.
Rozpoczęła się pacyfikacja Qaryatayn. Przypomnę, że do tego miasta (zdaniem Rosjan) przedostała się grupa ISIS z terenów wokół Tanaf czyli kontrowanej przez USA nielegalnej enklawy. Buntownicy mają jednak szczęście że to Syria a nie Irak, że to Armia Syryjska wspierana przez Rosję, a nie Irakijczycy + amerykański specnaz + lotnictwo USAF. Fakudźy nie będzie, ale na bezkarność Assad nie może pozwolić. Jakiejś grupie ludzi z tego miasta i to z ichniejszego "ratusza" należy się czapa.
Po zmarnowanym czasie na likwidację wcześniej wymienionych zagrożeń, Armia Syryjska swoją małą (odciążającą inne odcinki walki z ISIS) ofensywę prawym brzegiem Eufratu, zamienia na coś poważniejszego. Po dojściu do Al-Mayadin, miasto zostało ponoć okrążone na całym zachodnim brzegu Eufratu. Prawdopodobnie lada moment Armia Syryjska wkroczy na przyczółek mostu przez Eufrat - ale jest on uszkodzony. Ale może da się to szybko jakoś załatać.

