"Tajny agent Macierewicza"
Tekst nie jest wyssany z palca. Jest oparty na oficjalnych dokumentach i aktach sądowych.
Zawiera sprawdzone fakty. Każdy może się o tym przekonać. Każdy obywatel może pójść
do archiwów Krajowego Rejestru Sądowego. Zobaczy wtedy, że Antoni Macierewicz zasiada
we władzach fundacji Głos, gdzie prezesem zarządu jest Robert Jerzy Luśnia, płatny
tajny współpracownik PRL-owskiej SB.
Każdy obywatel może też przejrzeć oświadczenia majątkowe posła Macierewicza.
Dowie się wtedy, że przez całe lata, aż do roku 2016, Antoni Macierewicz zgłaszał w tych
oświadczeniach, iż zasiada we władzach fundacji Głos. Oświadczenia za każdym razem
wypełniane były odręcznie, na papierze - nie można więc powiedzieć, że minister elektronicznie
coś "przekleił" na skutek roztargnienia. Jednym zdaniem: Antoni Macierewicz utrzymuje więź
z dawnym płatnym TW i doskonale o tym wie.
Każdy obywatel może też znaleźć w internecie treść odpowiedzi prokuratora krajowego
Karola Napierskiego na interpelację posła Grzegorza Kurczuka z 21 marca 2002 roku.
Prokurator krajowy Napierski mówi wprost, co następuje:
Robert Luśnia jako wiceprezes
Herbapolu Lublin samowolnie - czyli bez zgody pozostałych członków zarządu tej spółki -
płacił z jej kasy firmie Dziedzictwo Polskie. A jest to firma, którą założył Antoni Macierewicz -
i w której Macierewicz wciąż jest wspólnikiem. 
Rzecznik ministra Bartłomiej Misiewicz, próbując bronić Macierewicza, wielokrotnie mijał się z prawdą.
Powiedział, że Robert Luśnia od dłuższego czasu nie jest prezesem fundacji Głos. Nieprawda.
Wg Krajowego Rejestru Sądowego Robert Luśnia jest prezesem zarządu tej fundacji.
Rzecznik powiedział też, że pieniądze przelane przez Luśnię firmie Dziedzictwo Polskie były
normalną zapłatą za reklamy firmy Herbapol Lublin. I dodał, że reklamy te zostały opublikowane
w piśmie "Głos" (wydawanym przez Dziedzictwo Polskie i Macierewicza). Nieprawda. Każdy obywatel
może pójść do Biblioteki Narodowej. Każdy może przejrzeć roczniki "Głosu" z lat 1996-1998 (kiedy
Luśnia był wiceprezesem Herbapolu Lublin i przekazywał samowolnie pieniądze tej spółki m.in. firmie
Macierewicza). A także te z lat 1998-2002 (gdy Luśnia był wspólnikiem w Herbapolu Lublin,
ale już nie wiceprezesem). W "Głosie" z tamtych lat nie ma reklam Herbapolu Lublin. Luśnia nie tylko
samowolnie przelał pieniądze firmie Macierewicza. Przelał je nie wiadomo za co. Redaktorem naczelnym
pisma był wtedy Antoni Macierewicz.