Zeus pisze:
Dane z końca XIX wieku są nieco wyższe....Wilno....Litwini...2% mieszkańców. W 1920 było ich jeszcze mniej. Nie ma więc znaczenia, kto wydał tę mapkę....potwierdzają ją inne, także dużo wcześniejsze dane....należy więc przyjąć, że jest prawdziwa. A zmiany w obecnym czasie? Na ten temat już się wypowiedziałem i nie widzę potrzeby się powtarzać...nasze zdanie jest zbieżne. Ale zauważam, że brak Ci konsekwencji...nie możemy stosować podwójnych standardów. Striełkow był cacy.....Żeligowski to bandyta. Nie...albo obaj są bohaterami, albo obaj bandytami...musisz się teraz zdecydować, po której jesteś stronie. No niestety...wcale tego nie zamierzałem....ale tak samo z siebie wyszło. trzymanie się ustalonych standardów naprawdę nie jest trudne i bardzo ułatwia życie. Moim zdaniem Żeligowski to bohater. Błąd popełniono później, torpedując plany federalizacji, która była idealnym rozwiązaniem. Obecnie w innym czasie, innym miejscu....mamy tylko powtórkę z historii. Jedną z wielu. I znowu najrozsądniejsze rozwiązania mogą przepaść, bo rządzą niestety, ale idioci. Gdybym sądził, jak Ty i napisał podobnie jak Ty o Żeligowskim i polskim(?) Wilnie....to co BYŁBYM ZMUSZONY napisać na temat Girkina i rosyjskiego(?) Krymu?
Traktuję Twój post jako nieco obraźliwy. Tzn. że stosuję podwójne standardy. W żadnym razie.
Po pierwsze coś Ci trochę bije i emocje Cię ponoszą. Co ma piernik do wiatraka czyli Striełkow do Żeligowskiego?! Nie ten kraj, nie te warunki polityczne. Zupełnie różna sytuacja. Donbas, Donieck, Ługańsk pomimo obecnych odrębności są częścią, przynajmniej teoretycznie Ukrainy. FR nie ma zamiaru ich odrywać i przejmować. Również nie ma mowy o odrębnej państwowości. Prezydent Putin i min. Ławrow cały czas podkreślają, że jedynym możliwym wariantem jest federalizacja Ukrainy, ale z zachowaniem jedności państwa, ponadto nie są to pojedyncze miasta wyrwane siłą z terytorium, ale nowo powstałe autonomiczne republiki na skutek działań nacjonalistów w Kijowie. Striełkow, a Żeligowski no nie!
Jeśli już jesteśmy przy FR vs Ukraina i sprawa Krymu. Kolejny lapsus. Pisano o tym do znudzenia, o czym zdajesz nie pamiętać, o historycznych imponderabiliach sprawy, nie będę tego wywlekał więc pokrótce. Krym ukraiński nigdy nie był! Do połowy XVIII w. był tatarski (Chanat Krymski), po przegranej przez Turcję wojnie z Rosją i zajęciu Krymu przez Rosjan na podstawie umowy między państwowej i traktatu pokojowego stał się częścią Rosji, z tym, że wszelkie zmiany przynależności terytorialnej Krymu miano uzgadniać pomiędzy oboma państwami. Porta Otomańska formalnie sprawować miała opiekę nad ludnością tatarską Krymu. Chanat został definitywnie zlikwidowany. Z biegiem wieków stosunek ludnościowy na Krymie się zmieniał z wyraźną przewagą ludności rosyjskiej. Jedynie za Stalina przeprowadzono siłą czystki etniczne wysiedlając znaczną część ludności tatarskiej w odlegle tereny ZSRR. potem jednak deportowanym zezwolono na powrót, jednak nie wszyscy się na to zdecydowali, część wybrała osiedlenie się w Autonomicznej Republice Tatarstanu. Dzisiaj ludność tatarska na Krymie to niewiele ponad 20%, Ukraińców jeszcze mniej; gdy Krym był pod Ukrainą procentowo Ukraińców też było ok. 20% - przeważnie byli to przedstawiciele administracji, wojskowi i ich rodziny, rdzennych Ukraińców było niewielu i o dziwo oni zostali.
Krym oderwał się od Ukrainy sam, skutkiem referendum (nie przeczę, że przy wsparciu "zielonych ludzików", ale trudno nazwać to aneksją). Krym był od wieków rosyjski. Idiotyczna i arbitralna decyzja Chruszczowa przykleiła go do Ukrainy. Prędzej Chruszczowa można przyrównać do Żeligowskiego. To właśnie Krym wrócił do Macierzy. To nacjonalistyczna i zakrawająca na czystki etniczne polityka nowych władz w Kijowie wyrwała Krym z Ukrainy. Za czasów Kuczmy czy Janukowycza żadnych "rewolucyjnych" czy separatystycznych tendencji na Krymie nie było.
Wracając do Wilna. Akcja Żeligowskiego była formalnie puczem wojskowym. Teoretycznie bez wiedzy i akceptacji władz państwowych i wojskowych. Oczywiście należy to między bajki włożyć. Wyszarpaliśmy w porozumieniu z bolszewikami kawał Ukrainy to dlaczego sami nie Litwy, a co tam. To, że Litwa była już wówczas suwerennym niepodległym państwem jakoś mało kogo wzruszało. Co tam jacyś Litwini nam Jaśnie Polakom będą podskakiwać. Pokażemy im gdzie ich miejsce. To, że Litwini nas za to śmiertelnie znienawidzili i potem się odgrywali (np. szaulisi w powstaniu warszawskim) o to mniejsza. Praktycznie do wybuchu II w.św. byliśmy w stanie wojny z Litwą, tyle, że było to zawieszenie broni. Sam Żeligowski przyznał, że zajęcie Wilna to był prezent dla marszałka Piłsudskiego. Bohater całą gębą, pogratulować. W dodatku napaść na Litwę niczym praktycznie nie była uzasadniona.
Podwójne standardy? No to jedziemy dalej. Do spółki z Hitlerem rozszarpaliśmy "bohatersko" Czechosłowację. A co należało nam się? Należało tak jak Niemcom Sudety. Byli Polacy w większości ludnościowej na Zaolziu? Byli! No to rozszarpać tę czeską padlinę, należy nam się.
Potem wrzaski o pakt Ribbentrop/Mołotow i tajny protokół. W czym Rosjanie i Niemcy byli gorsi od nas? Tyle, że mocniejsi gangsterzy.
Podwójne standardy. No to Irak. Dwóch większych bandziorów, napadło na kraj który nam w niczym nie zagrażał. Z którym mieliśmy dobre i przyjazne stosunki. Jednak dwóch pomniejszych gangsterów (Kwaśniewski i Miller) liczyli na profity. Kwaśniewski bez żenady przyznał, że liczyli na udział w dostępie do podziału gospodarczego, czyli irackiej ropy. Wyruchali nas bez wazeliny.
Przestańmy robić z bandziorów bohaterów. Mamy wstydliwe karty w historii. Pisałem dlaczego przegraliśmy Lwów. Dzisiaj to już ludnościowo miasto ukraińskie, stolica zachodniego nacjonalizmu Ukrainy. Zapomnijcie o prezentach, promocjach i szowinistycznych śpiewankach ("Jedna bomba atomowa i granica jest do Lwowa, jeszcze jedna taka silna i granica jest do Wilna"). Marzy Wam się Polska od morza do morza jak tym pojebanym żołnierzom wyklętym.
Piszesz o federacji z Litwą. Nie było takiej możliwości, to mrzonki jakichś pojagiellońskich pięknoduchów. Litwa mając w pamięci tradycje Wielkiego Księstwa Litewskiego parła do niepodległości. Rzeczpospolita dążyła do polonizacji wszystkich podległych terytoriów, mając w gruncie rzeczy inne narodowości za obywateli drugiej kategorii.
Napisałem co myślę zgodnie z moimi przemyśleniami i wiedzą historyczną. Więcej tej dyskusji toczyć mi się nie chce.