@Zgrywek!
Do mnie jednak najbardziej przemawia ten fragment wypowiedzi. Obnaża wszystkie wady tej kandydatury.
Cytuj:
Bo czy można inaczej nazwać wyciągniętą z kapelusza kandydaturę Magdaleny Ogórek na stanowisko prezydenta RP? Choć ona sama powiedziała do tej pory niewiele, zdecydowana większość publicystów już zdążyła wystawić zadziwiająco zgodną ocenę. W propozycji SLD złe jest niemal wszystko: od timingu, po program i marionetkowość Ogórek. Właściwie gdyby ktoś chciał pisać antypodręcznik politycznego PR-u, na podstawie tylko tych kilku dni i dwóch publicznych wystąpień kandydatki, miałby spore pole do popisu.
Po pierwsze, władzom SLD - co wytknęli komentatorzy z obu stron barykady - zabrakło wyczucia, wystawiając panią Ogórek do wyścigu o fotel prezydenta w dzień śmierci Józefa Oleksego. Komentarz posła Iwińskiego, który zbieżność wydarzeń nazwał "swoistą sztafetą pokoleń", tylko ugruntował początkowy niesmak. Złożyła się na niego również sama postawa kandydatki, która podczas konferencji odgrywała rolę maskotki i podopiecznej hiperaktywnego Millera, dyrygującego gronem zaskoczonych dziennikarzy. Jeżeli ktoś miał wątpliwości co do autonomii Magdaleny Ogórek, która samozwańczo określiła siebie "kandydatką całej lewicy", stracił je zanim jeszcze zaczęła się faktyczna gra o władzę.
Aco!
ma dziewcze aspiracje...
