|
Bitwa pod Staroignatowką – próbne natarcie Ukraińców?
W poniedziałek 10 sierpnia, na południowym odcinku frontu wojny o Donbas, z dala od wielkich miast Doniecka czy Mariupola, doszło do intensywnego boju wrogich armii. W środku stepu , w trójkącie wsi Staroignatowka, Nowołaspa i Bieła Kamianka Ukraińcy przeprowadzili dobrze zaplanowaną udaną operację ofensywną. Mimo niewielkich zdobyczy terytorialnych, zwycięstwo to w połączeniu z odmienną polityką informacyjną strony ukraińskiej, może wróżyć zasadniczy zwrot w polityce Kijowa. Władze ukraińskie mogą zerwać porozumienie rozejmowe Mińsk II.
Po raz pierwszy od wielu miesięcy, oficjalne czynniki ukraińskie, w tym dowództwo tzw. Operacji Antyterrorystycznej ATO i ukraiński MON zamiast skarg na ostrzały „rosyjskich terrorystów”, potwierdziły, że armia ukraińska przeprowadziła „udana operację ofensywną” w sektorze „M”. Media ukraińskie, w tym wpływowy i dobrze poformowany w decyzjach resortów siłowych, portal internetowy prowadzony przez Dymitro Tymczuka „Informationnoje soprotiwlienje” opublikowały szczegółowe informacje, mapy i zdjęcia z przygotowania do bitwy. Niezwykle ciekawe są też podane „Cele operacji ofensywnej”. Ich analiza pokazuje ewidentny cynizm władz w Kijowie i odsłania prawdziwe intencje Ukraińców względem powstańczego Donbasu. Kijów nie szuka porozumienia politycznego, Kijów szykuje się do wojny. Co chcieli Ukraińcy osiągnąć bitwą pod Staroignatowką:
Cele strategiczne:
1. Sprawdzenie doświadczenia żołnierzy, uzyskanych na niedawno zakończonych manewrach, przeprowadzonych pod Lwowem z udziałem wojsk NATO i USA Rapid Trident 2015 .
2. Przeprowadzenie „próby generalnej” przed natarciem na Donbas w pełnej skali.
3. Przeprowadzenie sprawdzianu, organizacji i współdziałania różnego rodzaju pododdziałów i służb, w ramach jednej operacji.
4. Podniesienie ogólnego morale poprzez pokazanie udanej operacji militarnej.
5. Zobaczenie, jak będzie zachowywała się Rosja w przypadku ukraińskiej ofensywy.
Cele taktyczne:
1. Polepszenie pozycji 72 Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej.
2. Zmiana niewygodnej konfiguracji linii frontu na korzystniejszą dla Ukraińców.
3. Pozbawienie przeciwnika możliwości prowadzenia aktywnych działań na danym odcinku frontu”
Przygotowania:
Ukraińcy chwalą się, że w tajemnicy przed powstańcami, skoncentrowali silne zgrupowanie uderzeniowe, którego nie wykryło rozpoznanie przeciwnika. W szczególności do ataku przystąpiły w pełni ukompletowane i wyposażone (w tym w środki dostarczone przez USA i kraje NATO) dwa bataliony 72 krasnogradzko-kijowskiej brygady zmechanizowanej, wsparte dwoma kompaniami czołgów, oraz licznymi pododdziałami wydzielonymi z macierzystej brygady. Natarcie wspierała artyleria 72 brygady w tym samobieżne haubice 122 mm „Goździk” , 152 mm „Akacja” dywizjon rakietowy BM-21 „Grad” oraz przydzielone przez sztab ATO zgrupowanie artylerii Sektora M, w składzie kilku baterii dział dalekonośnych 152 mm MSTA-B i „Hiacynt” oraz wyrzutni rakiet BM-27 „Uragan”.
Atak prowadziły też sprowadzone do tej operacji: 41 Samodzielny batalion Obrony Terytorialnej „Czernichowczina” oraz idąca w szpicy natarcia kompania szturmowa fanatycznych nacjonalistów ukraińskich z Korpusu Ochotniczego „Prawego Sektora”. Zabezpieczenie medyczne dla rannych zapewniał rozwinięty bardzo nowocześnie wyposażony szpital polowy „dar” USA oraz podarowane przez kraje NATO ambulansy. W ramach „wojny informacyjnej” przydzielono grupę wolontariuszy i znanych blogerów, którzy mieli zasypać Internet i eter informacjami o „małym kontrataku”.
Ogólny nadzór nad operacją sprawował sam Szef Sztabu Generalnego Ukrainy generał Wiktor Mużenko, a bitwą dowodził dowódca 72 brygady zmechanizowanej płk. Andriej Griszczenko.
Ogółem Ukraińcy osiągnęli nad powstańcami na odcinku przełamania przewagę nie podręcznikową 3:1, a znacząco wyższą, zaś w zakresie broni pancernej i artylerii wręcz miażdżącą. Atakowało bowiem ok. 1200 żołnierzy (3 bataliony) kilkadziesiąt czołgów i bojowych wozów piechoty wspieranych przez ok. 100 dział, moździerzy i rakietowych wyrzutni artyleryjskich. W natarciu brały udział podarowane przez USA samochody terenowe Humwee jako nosiciele kierowanych pocisków przeciwpancernych.
Siły powstańcze W Białej Kamience stacjonowała 3 kompania 1 siemionowskiego batalionu, 1 samodzielnej słowiańskiej brygady zmotoryzowanej. W Nowosłapie zaś 1 kompania w/w batalionu sztab , pluton rozpoznawczy i bateria moździerzy. Ogółem na pozycjach obronnych było od 90-150 powstańców wyposażonych w broń strzelecką karabiny maszynowe wyrzutnie przeciwpancernych pocisków kierowanych i granatniki przeciwpancerne. Artylerię reprezentowało 4-6 moździerzy 82 mm i 3-5 120 mm. Sprzęt ciężki bojowników to kilka transporterów opancerzonych uzbrojonych z karabiny maszynowe typu MTLB i BTR oraz kilka bojowych wozów piechoty BMP-2 z działkiem 30 mm.
13 km od linii frontu na tyłach w Starosłapie skoncentrowany były odwody w postaci 2 giej kompanii piechoty i kompani czołgów (7-9 czołgów T-64B i T-72). To tu, zgodnie z porozumieniem Mińsk II była też artyleria - bateria (4 szt.) haubic 122 mm D-30 oraz bateria moździerzy 120 mm. Punkt opatrunkowy i magazyny amunicji oraz żywności. Całością sił, liczących łącznie ok. 250-300 powstańców dowodził doświadczony oficer, weteran obrony Słowiańska w 2014, pseudonim „Wiking”.
Wojska powstańcze zajmowały plutonowe węzły obrony, składające się linii okopów, schronów polowych i prowizorycznych tradytorów, osłoniętych polami minowymi.
Przebieg walk
Miejsce ukraińskiej ofensywy wybrano nieprzypadkowo. Na południowym froncie linią rozgraniczenia wojsk jest trudna do sforsowania dla obu stron rzeka Kałmius. Jednak w obszar w/w trójkąta trzech wsi (Staroignatowka, Nowołaspa i Bieła Kamianka) stanowi swoisty przyczółek armii Noworosji po drugiej stronie rzeki skąd wojska powstańcze mogłyby wyprowadzić natarcie w głąb pozycji ukraińskich. Ponadto powstańcy zajmowali strategiczne wzgórze 209.6, skąd optycznie kontrolowali ogromny obszar będący w rękach Ukraińców tym samym mieli możliwość korygowania ognia własnej artylerii.
10 czerwca po huraganowym dwugodzinnym przygotowaniu artyleryjskim, Ukraińcy ruszyli do natarcia, wypierając powstańców zajmowanych pozycji. Ukraińcy przeprowadzili natarcie czołowe licząc na efekt miażdżącej przewagi w broni ciężkiej. Jednak dobrze zamaskowane umocnione pozycje obrońców, pozwoliły weteranom spod Słowiańska sprawić atakującym „krwawą łaźnię”. Pod naciskiem atakujących bojownicy stopniowo jednak opuszczali pozycje. Kontratak powstańczych odwodów Starołaspy , w tym czołgów, wyhamowały jednak impet ukraińskiego natarcia. Po kilku godzinach obrońców wsparł też silny ogień artylerii, prawdopodobnie dywizjonów ze składu 5 powstańczej brygady „Kałmius” - będącej jednostką artyleryjską. Kontratakujący powstańcy zdobyli co najmniej jeden ukraiński czołg T-64B, zniszczyli kilka kolejnych oraz amerykańskiego Humwee. Pod koniec dnia bitwa wygasła. Oficjalnie Ukraińcy informowali o kilkunastu zabitych i kilkudziesięciu rannych. Powstańcy swoich strat nie ujawnili, zginął na pewno dowódca 1 kompanii. Artyleria ukraińska przeprowadziła pod koniec dnia intensywne nawały artyleryjskie na zajmowane okoliczne wsie będące w rękach powstańców Nowołaspa i Starołaspa. Artyleria obu stron prowadziła też ogień kontrbateryjny.
Późnym wieczorem w reakcji na w/w walki rosyjski MSZ wystąpił do Ukraińców z apelem o opamiętanie się i powstrzymanie się od dalszych prowokacji, gdyż grozi to zerwaniem porozumienia Mińsk II.
W czwartek wszystkie zakłady Doniecka zwolniły pracowników wcześniej do domów. Armia powstańcza Donieckiej Republiki Ludowej postawiona została w stan najwyższej gotowości bojowej. Wszyscy czekają z niepokojem na wielki atak wojsk ukraińskich i powtórkę sierpniowej ofensywy 2014 gdy przez Tylmanowo Ukraińcy nacierali, aby odciąć powstańców od granicy z Rosją.
Opracował: Krzysztof Podgórski
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
