klaps pisze:
Skoro rozstrzelanie nieletniej dziewczyny uważasz za słuszny czyn mdli mnie na twe pisanie popierdoleńcu..nawet tamten "sad "nie uzasadnił swego wyroku na Ince,udziałem w zbrojnych działaniach,zabili dziecko..
Rozstrzelano nie dziewczynę, a łącznika zbrodniczych, antypolskich faszystowskich band, przenoszącego rozkazy mordu na zwolennikach sprawiedliwości społecznej. Inka mogła pomimo tego odwołać się od wyroku, z czego zrezygnowała indoktrynowana od dziecka przez kler katolicki i prawacką antypolską burżuazyjną propagandę.
Ci "bohaterowie" -czytaj zbrodnicze bandy antypolskie bronili hrabiego, fabrykanta, biskupa, arystokratę i walczyli o ich interesy z biednym ludem pracującym i wyzyskiwanym. Każda strona w walce klas ma swoich bohaterów i swoich.. zdrajców. Dziwić może tylko, gdy ludzie, którzy sami muszą tak ciężko tyrać na kromkę chleba za żebraczy grosz u kapitalistów, solidaryzują się z ich walką o władzę. Przyjmują fałszywą świadomość - punkt widzenia swoich ciemiężców.
9.08.1943 r. Pod Borowem oddział NSZ pod dowództwem Zub-Zdanowicza "Ząb" bestialsko wymordował 26 gwardzistów z oddziału GL im. Jana Kilińskiego i 4 mieszkańców okolicznych wsi.
12.05.1945 r. Oddział "Burego" morduje funkcjonariusza MO Bronisława Ducha z gm. Ulanowo - przedtem połamano mu nogi, a potem odcięto głowę.
12.02.1944 r. W miejscowości Wólka Bodzechowska w płomieniach budynku, w którym się bronili, zginęło 14 partyzantów z oddziału AL im. Józefa Sowińskiego. Wziętemu do niewoli zastępcy dowódcy oddziału Bolesławowi Konarskiemu "Król" w czasie tortur wydłubano oczy, obcięto nos i uszy. Zbrodni tej dokonał oddział NSZ "Białe Barwy" Konrada Suwalskiego "Cecha" i Tomasza Wójcika "Tarzan".
29.01.1946 r. Oddział "Burego" spędza mieszkańców wsi Zaleszany do domu Dymitra Sacharczenko i dom podpala - spłonęło 14 osób, w tym 7 dzieci.
2.02.1946 r. "Rycerze" "Burego" (wszyscy członkowie jego grupy nosili ryngrafy z MB Częstochowską) spacyfikowali wsie: Zanie, Szpaki (pow. bielski) i Koncowizna (pow. Białystok) - zamordowano 32 osoby strzelając do nich lub żywcem wrzucając do płonących zabudowań. Ofiary to Białorusini. 24 osoby odniosły "tylko" rany.
A co w tym czasie działo się u faszystowskich pupilków "bohaterów"- ukraińskich antykomunistów?
Na Wołyniu i Podolu członkowie OUN-UPA zamordowali około 200 000 Polaków, Żydów, Ukraińców i Rosjan..
Od 1943 r. do 1945 r. przedstawiciele AK, NSZ, WiN i OUN-UPA prowadzili, na różnych szczeblach rozmowy o "nieagresji, współpracy i pomocy" i walce "ze wspólnym wrogiem" (m.in. wspólna akcja UPA i WiN w Hrubieszowie - 28.05.1946), mimo zamordowania delegacji AK na rozmowy o współpracy przez UPA we wsi Kustycze (8.07.1943).
04.1947 r. W zasadzce dokonanej przez sotnię UPA "Bira", w skład której wchodzili także ukraińscy esesmani z dywizji SS "Hałyczyna", pod Jabłonkami w m. Łubne zginęło w walce lub zostało bestialsko zamordowanych 21 żołnierzy 4 Bałtyckiej Brygady WOP z Koszalina. 10 żołnierzy uprowadzono z miejsca walki i bestialsko zamordowano w lesie.
17.04.1945 r. Rezuny z sotni "Bałaja", "Kalinowicza", "Kruka" i kurenia "Zelezniaka" dokonują napadu na wieś Wiązownica pow. Jarosław - w walce poległo trzech milicjantów, zamordowano i spalono 113 mieszkańców.
26.03.1946 r. W zasadzce między Komańczą a wsią Jasiel od kul "banderowców" z sotni "Chrina", "Myrona" zginęło 60 żołnierzy i 5 milicjantów. Zginął także komendant 38 komendantury WOP mjr J. Frołow. Rannych kłuto bagnetami (sprawdzano, czy nie udają martwych) i dobijano.
Wolna Polska dla jaśnie panów i bogaczy. Dla prostego ludu-niewola, tortury, głód i wyzysk. W której obszarnik, fabrykant, arystokrata i biskup mieszkali w pałacach, a bosy chłop pańszczyźniany-zabobonny analfabeta pracujący na te pasożyty w krytej słomą ubogiej chacie. Zbrodnie, okrucieństwo, barbarzyństwo. Tak wygląda faszyzm, którego bronisz, sukinkocie.

"..Czorne more Dnieprom propływe
Ataman na Moskwu nas wede
Ne strasznija w boju smert
Sława Bohu czest
Smert Lachom, żydowskij komuni .."
Cytat:
Źródło: Łukasz Kuźmicz, "Zbrodnie bez kary", wydawnictwo AP-W "Sandra", Rzeszów 2006 r.