|
Z Pańskiej celnej ironii, Panie Kumie, uśmiałem się jak diabli, na szczęście to tylko żart, a Pańskim towarzyszom rewolucyjnym nie brakuje Pańskiego geniuszu ekonomicznego, po co opodatkować węgiel Ukraiński kiedy ekonomiczniej opodatkować polskie kopalnie razem z emisją CO2 i dzięki tej wspaniałej ekonomii, polski biznes, który, jak Pan nas tu nauczał, istnieje dla klienta i od polskiego klienta bierze sobie za energię cztery razy więcej, od niemieckiego nie bierze, polskie kopalnie niemieckiemu klientowi sprzedają węgiel nieopodatkowany po 200 złotych za tonę, a polskiemu z podatkiem po 800 złotych, podobnie z prądem opodatkowanym za bardzo szkodliwą emisją CO2. Gdyby Polacy za prąd nieopodatkowany szkodliwą emisją płacili cztery razy mniej, to ponieśliby bardzo wielki uszczerbek na zdrowiu, zabiłaby ich emisja szkodliwa. I tak dzięki geniuszowi Pańskiego przyjaciela, Kuronia, który podpisał zgodę na troskliwą opiekę Polski i Polaków z wysłannikiem troskliwego Sorosa, Polacy są zdrowi, a Niemców zabija szkodliwa emisja, bo to są głupki, nie chcą troskliwej opieki, a wręcz odwrotnie, jeszcze się o nas bardzo troszczą.
A co do tych samolikwidujących się biznesów, to święta prawda, całe szczęście, że Pański przyjaciel, nasz wielki obrońca robotników, Kuroń nie pozwolił, aby je utrzymywać kosztem robotników i oddał pod troskliwą opiekę Sorosowi. Samolikwidujący się komunistyczny Kwidzyn Papier, którego produkowany papier nikomu nie był potrzebny, dotknięty niewidzialną ręką Sorosa, natychmiast, jak tylko przestał być polski, a stał się amerykański, zaczął tenże papier sprzedawać trzykrotnie drożej. Albo tabor kolejowy, po co mieliśmy go produkować i naprawiać, skoro w Niemczech taniej, tam przecie tania siła robocza, niemiecki robotnik zarabia mniej od polskiego. A Elwro, którego komputery były najlepsze na świecie (opinia dyrektora NASA), razem z całym swoim zapleczem naukowo-technicznym, po co nam, kiedy mamy tajwańskie, to i kadry naukowo-techniczne nam zbędne, jako i te kopalnie zbędne.
No, a teraz, kiedy już sobie pożartowaliśmy, czas napisać co poważnego. Tu Panie Kumie, to nie stoczniowa stołówka, gdzie Kuroń mógł sobie pierdolić do kołtunerii swoje infantylizmy, jako i Pan tu pierdoli, tu potrzeba do pisania, choćby odrobinkę wiedzy, infantylny ciołku.
Adam Barycki
PS. Chociaż, Panie Kumie, jest miejsce, gdzie mógłby Pan popisać się swoim intelektem – na wiecach Korwina Mike. Tam mógłbyś Pan wzbudzić podziw w swojej eleganckiej marynarce w żółtozieloną kratę.
|