kowalew pisze:
.
Proszę wybaczyć panu Konopce, tak to jest jak się jest w transie.
Co chce mi Pan konkretnie zarzucić?
To że nie akceptuje panującej tu normy?
Że reaguje kiedy inni nie reagują, że nie reaguje, kiedy inni reagują, że reaguje inaczej niż pozostali?
Chodzi Panu o to, że jestem nienormalny a przez to bezwartościowy?
Bo niewpasowany, bo niezgodny, bo niekorzystny?
Sądzi Pan, że panująca norma jest znacznie ważniejsza od moich przekonań?
Trans brzmi jak zaburzenie.
I w sumie przyznaje się do transu.
Jestem zaburzony, odchylony względem normalnych i choć wcale nie czuje się z tym dobrze, zwłaszcza w otoczeniu normalnych, to nie ma we mnie żadnego dążenia do akceptacji panujących norm a wprost przeciwnie powszechne normy jawia się w mojej świadomości jako wyjątkowo odpychajace.
Wiem, że ten opis będzie Pana razil ale nie dasz Pan rady zjeść ze smakiem tego co trąci gownem. Naprawdę wiele razy próbowałem wrócić do panującej normalności i naprawdę nie jest to możliwe.
Nie potrafię przyjąć powszechnego toku myślenia, bo nie ma we mnie emocji, ktore mogłyby stanowić dla tego postawę.
Inni ludzie wierzą w panujące prawo, własność, wartość pieniądza, sprawiedliwość, definicje, autorytety, władzę człowieka nad człowiekiem, porządek społeczny czy nawet chciwego Boga a ja w to wszytko nie wierzę.
Panujące normy mnie silnie odpychaja podobnie zresztą jak akceptujący je ludzie.
Mogę dać wyraz swojemu transowi i wyrazić to w co naprawdę wierzę.
Głęboko gardze współczesnym człowiekiem i w gruncie rzeczy nienawidzę go.
Zrobię co potrafię, żeby współczesne normy podważyć i w efekcie zniszczyć.