AGAFIA pisze:
Co do samej reformy, zgadzam się z tym co napisałeś, z tym że nauczyciele wtedy nie strajkowali.
Reszta, w pełni podpisuję się pod postem Polara, do którego w zasadzie nie ma czego dodawać. Może jedynie to, że młodzież wybierając kierunek kształcenia nie myśli perspektywicznie, a w kategoriach minimalistycznych, czyli który kierunek będzie mi łatwiej skończyć.
Trudno się z tym nie zgodzić. Czy można wymagać od młodzieży w wieku szkolnym, niedorosłej przecież jeszcze, bo ten kto wybiera szkolę średnią dorosły nie jest. A i ten co studia wybiera też jeszcze zielono w głowie ma. Trzeba moim zdaniem takimi ludźmi trochę pokierować, może chociaż postarać się pokierować. Może potrzebny jest jakiś system, program, za pomocą którego czuwać będziemy nad tym jakie są trendy rozwoju, potrzeby na rynku pracy. U nas chyba tego nie ma. Jeżeli nie chce skorzystać jego sprawa. Ale jeżeli skorzysta, to może jakiś bonus w postaci ofert pracy.
No i rodzice trochę też nie bardzo u nas myślą przyszłościowo. Trochę tak jak ich pociechy. Aby dziecko zaliczyło wyższe studia i miało dyplom tego magistra. W zaniku mamy ambicje rodziców, którzy czerpałyby satysfakcję z tego, że syn zdobył kwalifikacje mechanika samochodowego a córka kelnerki. Czy przynosi to jakąś ujmę? Przecież nie. Czy tytuł mgr zaprocentuje kiedyś to już mniejsza. Myślenie jest takie "wykierowałem, wykierowałam dziecko na człowieka". Jakby spawacz człowiekiem nie był. Jest jeszcze coś takiego jak marzenia wielu młodych ludzi, kim chciałbym być. Co też właśnie ze względu na nasycenie rynku pracy może okazać się rozczarowaniem.