stary praktyk pisze:
Dzięki za przepis.
Kapitalnie napisany.......
Chamy, jak świnie, wszystko zeżrą i zupełnie nie mam pojęcia, dlaczego bóg w swym miłosierdziu ulitował się nad plugawą czernią zsyłając hołocie, jeszcze bardziej od siebie miłosiernego, Baryckiego i dlatego, choć bardzo niechętnie, absolutnie wbrew mojej arystokratycznie wyniosłej pogardy wobec pospólstwa, muszę woli boga ulec, wszak, z wolą nieba zawsze zgadzać się trzeba (inaczej Pan Polar bardzo pogniewałby się na mnie za brak socjaldemokratycznej subordynacji), skoryguję ten łajdacki przepis. Jedynie wielkość golonek jest w nim właściwa, golonka musi być średnia (0,5 do góra 0,7 kilograma) i broń boże z grubą słoniną pod skórą, skóra razem z tłuszczem musi być cieńsza od jednego centymetra.
Golonki i dodatkowo szpikową kość wołową zalewamy oszczędnie wodą, aby tylko ledwo przykryć, dorzucamy pieprz w ziarenkach, liście laurowe, ziele angielskie i dużą cebulę naciętą w krzyż. I żadnej, kurwa, soli. Po godzinie wyrzucamy wygotowaną cebulę i dodajemy marchew, pietruszkę seler i por, a i nową cebulę, też dużą. Po kwadransie dodajemy wołowe kostki rosołowe, sos sojowy (nie żałować), bazylię, zioła prowansalskie, lubczyk, kminek, pieprz mielony (dużo) i pokruszone suszone chili (też dużo), (żadnego, kurwa, czosnku) po wymieszaniu dosalamy do smaku solą lub vegtą, czy tam innym gównem w proszku. Po godzinie wyjmujemy golonki do ostudzenia, a woda niech dalej się gotuje, aby jak najwięcej z niej odparowało, w tym czasie na ładnej porcelanie objadamy sobie kość szpikową z bardzo ostrą musztardą i lekko czerstwym ciemnym chlebkiem, oczywiście, z masełkiem.
Po wspaniałym posiłku z kości szpikowej, odparowaną esencję wykorzystujemy do zrobienia zaprawy. Jeżeli pieczemy golonki w brytfannie częściowo pod przykryciem, to jeden litr esencji i pół litra portera, a jeżeli pieczemy na blasze, to dwa litry esencji i litr portera. Dodajemy jeszcze łyżkę miodu i ostrej musztardy, a też dużo słodkiej papryki w proszku, możemy jeszcze dodać tych samych ziół i sosu sojowego i ewentualnie jeszcze dosolić solą lub vwgetą. Ponieważ jesteśmy już najedzeni wspaniałą kością szpikową, to nie musimy się śpieszyć, golonki mogą sobie w zalewie poleżeć kilka godzin, a nawet do następnego dnia w lodówce.
Golonki wkładamy do brytfanki lub układamy na blasze i zalewamy zalewą, do brytfanki wlewamy połowę zalewy, potem polewamy w trakcie pieczenia, a na blasze podlewamy troszeczkę i musimy podlewać co kilkanaście, a potem nawet co kilka minut, oczywiście dodajemy smalec, ale bez przesady. Zanim zdążymy zjeść golonkę, to na już ostudzonym talerzu zrobi się z sosu galaretka. I to tyle, chamy plugawe.
Adam Barycki
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
